Huisje van verdriet

In ons huisje van verdriet
Word ik weer vroeg wakker
Het besef gaat diep
Ik verschiet
Je bent er niet

Mijn hart
Vol pijnlijke scheuren
Gaten van gemis
Van iets dat was
Nooit meer zal zijn
Nooit meer gewoon is

In ons huisje zo vol van verdriet

Het verdriet bevangt mij
Als een mantel van liefde
Ik hou van mijn verdriet

Het enige tastbare
Van jij die er niet meer bent
Die niemand ziet

Nee geen zorgen
We zijn veilig
In ons huisje vol liefde
Maar toch nog even
Ook het verdriet