Blog

Het gemis en het verdiet om een kind(je) dat er niet meer is, draag je als (groot)ouder een leven lang mee. Je mist je lieveling op belangrijke, grote momenten in je leven. Op bijzondere dagen die je maar al te graag met hem of haar had willen delen. Maar net zo goed zijn er al die kleine momentjes in het leven van elke dag waarop het verdriet je kan overvallen. Onverwacht. En ontzettend hard. Het kan voor lotgenoten heel herkenbaar zijn of hoop en troost bieden op moeilijke dagen om verhalen van anderen te lezen. Daarom dat we een ‘Berrefonds Blog’ hebben opgestart. Ontdek hier heel persoonlijke, prachtige verhalen.

Zelf bloggen?

Deze blog is er voor en door (groot)ouders van een overleden kind(je). We geven iedereen de kans om een eigen verhaal met eventueel bijhorende foto in te sturen. Wij publiceren je verhaal dan met veel plezier op deze pagina en op onze sociale media. Geef ons enkele dagen om je ingestuurde verhaal even door te lezen. Niet omdat we er iets aan willen veranderen, wel omdat we uiteraard verhalen die kwetsend of racistisch zijn weren.

voor Marthe

Jij,
jij was niet,
jij bent
en zal altijd zijn
in mijn hoofd
en in mijn hart
want ik ben jij
en jij bent mij
voor altijd

ik zoek jou
op een wolkje
achter de regenboog
op de witte roos
in de wind
waar ben je toch
mijn lief, lief kind?

Jij,
die zo lief, zo mooi was en zo blij
jij,
die zo graag naar het bumbaklasje wou
als je jouw crèchediploma had
jij,
die zo graag buiten en met grote zus speelde
en bloemetjes plukte, zonder steel
jij,
die wij zo nodig hadden
om perfect gelukkig te kunnen zijn.
Waarom jij?

voor Marthe

Jij, jij was niet, jij bent en zal altijd zijn in mijn hoofd en in mijn hart want ik ben jij en jij bent mij voor altijd ik zoek jou op een wolkje achter de regenboog op de witte roos in de wind waar ben je toch mijn lief, lief kind? Jij, die zo lief,

voor Marthe

Thor, voor altijd in ons hart – Jij maakte van ons betere ouders

Acht maanden zorgeloos zwanger en dan het vreselijke nieuws: ‘Je baby zal niet kunnen leven buiten de baarmoeder’. We kregen een week waarin we ons voorbereidden op het afscheid van Thor. En dan op 12 augustus konden we hem eindelijk voor heel kort in onze armen sluiten. Hij was zo kersvers geboren en tegelijk zo

Thor, voor altijd in ons hart – Jij maakte van ons betere ouders

Brief aan de kersverse mama.

Brief aan de kersverse mama. Beste kersverse mama, vergeef me. Vergeef me dat ik misschien droevig, kwaad, geïrriteerd naar je kijk. Dat ik niet naar je kan kijken en vriendelijk kan lachen of knikken. Ik hoop dat u zich er niks van aantrekt. Dat u het niet persoonlijk opvat. Dat u hopelijk mijn blik niet

Brief aan de kersverse mama.

Bijzonder

Bijzonder … Ze was o zo bijzonder en zo zal ze ook voor altijd blijven. Vanaf de moment dat ze geboren was, wist ik ‘T is een specialleke’. Geen doorsnee flauw treesje dat enkel bokes met choco lust en geen groenten. Nee, eentje die wou proeven van alles wat het leven haar te bieden had.

Bijzonder

Ik denk aan je…

Ons Louise passeert mij terwijl ze naar de speelkamer loopt. Geeft mij snel een kusje en een “ik hou van jou, mama.” Zomaar. Ik lach en denk aan jou. Ik zie hoe onze tweeling, ons geschenk uit de hemel, zo mooi en vredig samen liggen te slapen. Ik lach en denk aan jou. Ik sta

Ik denk aan je…

Thor, voor altijd in ons hart – Je laat zo’n enorme leegte achter

Acht maanden zorgeloos zwanger en dan het vreselijke nieuws: ‘Je baby zal niet kunnen leven buiten de baarmoeder’. We kregen een week waarin we ons voorbereidden op het afscheid van Thor. In die week deden we nog leuke dingen samen, vertelden we hem alles wat we hem nog hadden willen vertellen en groeide er een

Thor, voor altijd in ons hart – Je laat zo’n enorme leegte achter

Thor, voor altijd in ons hart – voorbereiding op ons afscheid

Thor stierf tijdens de bevalling, op 35 weken zwangerschap. Na acht zorgeloze maanden kregen we heel slecht nieuws te horen: ‘Hij zal niet kunnen leven buiten de baarmoeder’.  Er volgden enkele dagen vol onderzoeken, ‘wat als’-scenario’s en angsten. Het bezoekje van onze eigen gynaecoloog schepte eindelijk duidelijkheid: ‘De hartslag van de baby is terminaal, je

Thor, voor altijd in ons hart – voorbereiding op ons afscheid

Voor Liv

Soms zijn er van die momenten waarop het plots bij me binnenkomt hoe afwezig je bent. Hoe je ontbreekt. Hoe incompleet we zijn zonder jou. Gisteren was er weer zo’n moment.  Een gezellige zondag met ons gezin. ’s Morgens aten we pannenkoeken en ’s middags zaten papa en ik pistolets te eten. Ondertussen vloog Jules

Voor Liv

Moederdag

Moederdag, een heel speciale dag al was het maar omdat het een dag is dat ik elk jaar nog eens extra die fantastische lieve mama van mij in de bloemetjes kan zetten. Een dag om nog eens te zeggen hoe graag ik haar wel zie, ook al zeg ik het haar wel vaker. 14 jaar

Moederdag

Ons kuiken

Het was een zondagochtend en wij aten in onze kamerjas koffiekoeken in de zetel. We besloten er een ‘filmontbijt’ van te maken. Ik koos een documentaire over de keizerspinguïn. Dierendocumentaires en ik, dat is een goede combo. De mooie beelden, de trage vertellende stem, de biologie, … het boeit me en ik word er rustig

Ons kuiken