Verdriet om Artus

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

Sinds twee dagen is het daar weer, bijna even heftig als de eerste weken, mijn verdriet om Artus … Ons zoontje werd in maart 2022 veel te vroeg geboren. Wat waren we trots op hoe ‘af’ hij toen al was, met mijn man zijn lelijke tenen als ultieme bewijs dat dit onmiskenbaar ons zoontje was.

Verdriet om Artus

Deamian Thijs Margo Cauwelier

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

Deamian. Dit is jouw verhaal! Over hoe het begon en hoe het eindigde … Na 4 eerdere vroege zwangerschapsverliezen en een heleboel jaren in een fertiliteitstraject. Net toen we de hoop bijna gingen opgeven. We besloten om even een maandje pauze te nemen, daarna gingen we normaal gezien opnieuw starten. Net in die periode, tijdens

Deamian Thijs Margo Cauwelier

Het eindeloos verhaal van Finn en Lenne

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

Het verhaal van Finn en Lenne start wanneer ik hun papa (Gunther) rond mijn 18 jaar leerde kennen. Hij al iets ouder en ik al volledig klaar om vroeg mama te worden. De 3 jaren die volgden, studeerde ik nog maar eigenlijk was het een serieuze aftelstrijd om die wens uit het woord kinderwens te

Het eindeloos verhaal van Finn en Lenne

De dag dat we jou verloren hebben

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

Ik herinner het mij alsof het gisteren was. Ik stond op en kreeg opeens meer steken in mijn buik dan normaal, maar voor mij was de pijn dragelijk. Ik dacht ‘dit kan niks ernstig zijn, want we zijn gisteren nog maar op controle geweest, en alles was in orde. Dit zijn misschien voorweeën.’ Dus ben

De dag dat we jou verloren hebben

2022

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

2022: Het jaar waarin we een traject aflegde. 2022: Het jaar waar we uiteindelijk met zoveel liefde konden wachten op ons wondertje. 2022: Het jaar dat eindigde in pijn, verdriet en gemis om ons zoontje. Mijn man en ik waren al zeker een jaar aan het proberen om zwanger te worden. Toen kwam het verdict

2022

Shari Vermeersch

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

Dit is Shari Vermeersch geboren op 04/12/2009 in AZ Monica in Deurne en overleden in mijn armen 4 uur na haar geboorte. Het verdriet en pijn heb ik proberen te verbergen voor de buitenwereld door heel hard te werken. Maar het verdriet en het gemis worden alleen maar zwaarder en heftiger. Daarom heb ik toch

Shari Vermeersch

Bob*

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

Bob* Geboren 11/10/2022 AZ Sint Lucas Gent Overleden 16/10/2022 UZ Gent Lieve Bob, Dit is het verhaal van onze lieve blonde vechter, onze kanjer. Dit is jouw verhaal. Ons verhaal begint op 14 februari 2022, niet toevallig de dag waarop men wereldwijd de liefde viert. Het verlossende telefoontje van het UZ met de boodschap dat

Bob*

Verlies van twee jongentjes

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

In de jaren 80 verloor ik Jeroen na 6 maanden. Ik mocht hem niet vasthouden en zei: “Hij heeft het koud”. De zuster legde er een lakentje op en antwoordde: “Het is een jongen, maar hij gaat direct weg, want hij haalt het niet …”. De dag erna vroeg ik waar hij was “O,” zei

Verlies van twee jongentjes

Judy Judy in the sky

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

Gisteren knalde er vuurwerk. De tranen liepen zo over mijn ogen, ik kon het niet aanhoren. Al die knallen die me eraan herinnerden dat ons kindje er niet meer is. Ik ben bevallen op 23 november 2017 van ons prachtig babymeisje Judy. De feestdagen hierna waren voor mij de moeilijkste. Een nieuw jaar 2018, een

Judy Judy in the sky

Het jaar 2022

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

Eindelijk de moed gevonden om mijn verhaal te delen. Het jaar 2022. Een jaar vol emoties, mooie en minder mooie. Op 20 mei 2022 is ons sterrenkindje Wout geboren . We waren 20 weken zwanger of dat dachten we toch . Op 17 weken hebben we nog een super mooie echo gehad en alles was

Het jaar 2022

Net als ik, moet jij helemaal niks.

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

Ik ben nog steeds Ine. En … trotse mama van Marcel* 02/11/22. De situatie is klote, het is verdorie kapotmakerij. Ik jank mezelf meermaals per dag de ogen uit de kop, de snottebellen uit de neus en ik voel meestal kut. Klaar. Ziezo, nu hoef jij niet meer op zoek naar woorden, want die zijn

Net als ik, moet jij helemaal niks.

Mooie Ofélia

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

13 juni 2022: dag van de inleiding (39 weken). We hebben samen met de kindjes afgeteld naar de komst van ons Ofélia. Nog 10 dagen, nog 6 dagen, nog 4 dagen … “Nog 1 nachtje slapen”, zeiden we tegen onze kindjes. Ons huisje was af, alle spulletjes stonden klaar, alles tot in de puntjes voorbereid

Mooie Ofélia

Nooit meer hetzelfde

Warning: Attempt to read property "roles" on bool in /customers/0/6/c/berrefonds.be/httpd.www/wp-content/plugins/wp-user-frontend/wpuf-functions.php on line 4663

Dit is het verhaal van onze kleine meid Lilya, een vrolijke, speelse meid van 2,5 jaar. Ons mooie perfecte meisje, wat ben ik nog altijd zo verliefd op jou. Twee jaar lang hebben we je zonder zorgen mogen zien opgroeien en mogen genieten van jouw deugnieterij. Op 22 februari 2022 kwam daar voor het eerst

Nooit meer hetzelfde

Deborah *

Lieve Deborah, Wij hebben je nooit echt mogen ontmoeten. Je zat wel al 28,5 week in mijn buik, je schopte al behoorlijk. Alles leek perfect . Ik voelde na 27weken en 2dagen dat dit niet klopte, ik voelde je wel, maar ik had bloedverlies… mijn voorgevoel overheerste en we mochten bij de Gyneacologe op controle

Deborah *

Straal maar, Mattiz!

Januari 2018 en ik heb een positieve test in handen. Realistisch, maar vooral zó blij en dankbaar. Eindelijk wordt mijn grootste droom werkelijkheid. Wat heb ik lang van dit moment gedroomd. De weken en maanden die volgen geniet ik volop van elk moment. Het horen van je hartje, de echo’s, elke beweging,… Wat is het

Straal maar, Mattiz!

Tot aan de sterren en terug.

Op 11 januari 2022 moesten we ons kindje afgeven in het UZ in Gent, na 14 weken. Wij willen het Berrefonds bedanken voor de hulp, met de prachtige koffer en het geweldige team op materniteit hebben we op een prachtige manier afscheid kunnen nemen van ons allerkleinste kindje. Zonder jullie was dit afscheid nooit gelukt.

Tot aan de sterren en terug.

Lieve Nicolas

Opeens was er geen beweging meer, je was klaar om de wereld te veroveren. Maar het lot besliste er anders over. Mijn kleine prins was er niet meer. Verscheurd van verdriet, hebben wij afscheid van je moeten nemen. Je zou nu 10 jaar geworden zijn. Lieve Nicolas je blijft voor altijd in ons hart.♥️

Lieve Nicolas

Eliot

Lieve Eliot, Wij hebben je nooit echt mogen ontmoeten. Je zal wel al 20 weken in mijn buik, je schopte al behoorlijk. Alles leek perfect ook al was ik nog zo jong, ik wist niet wat er op me afkwam maar jij was zo welkom. Ik voelde na 19weken en 2dagen dat dit niet klopte,

Eliot

Mijn georgie

1 september 2021 , de eerste schooldag , jouw geboorte. Heel de zwangerschap verliep fijn. Op de echo zou je een meisje worden. Twee weken later had je een stukje extra gekregen … het wordt een jongetje. We waren super gelukkig. Nu hadden we drie jongens en één meisje. 1 september werd je geboren met

Mijn georgie

Roos & Otis, zusjes van Ida

November 2020, 3 maanden na de geboorte en het verlies van onze dochter Ida*, kregen we een plusje te zien op de zwangerschapstest. Mijn ogen vulden zich met tranen, mijn hoofd met wanhoop en angst, maar mijn hart met geluk en hoop. Tijdens de eerste echo keek de gynaecoloog ons verbluft aan. Het is een

Roos & Otis, zusjes van Ida

Na al die tijd

Mijn zoontje Dylan is na 16 dagen overleden en dit wel in september 1993. Hij was het derde kindje in het gezin. De zwangerschap was normaal verlopen en toch is hij niet bij mij mogen blijven. Trisomie, noemde men het. Wat had ik aan dat woord? Zelf had ik er nog nooit van gehoord. De

Na al die tijd

‘t Kapelletje

Elke morgen mijn mini-bedevaart naar ‘t kapelletje waar jij altijd de kaarsjes uitblies. Daar vind ik jou. Mijn dagelijks ritueel tussen nacht en ochtend in bijna absolute stilte voor het grote vogelconcert. Een haas vlucht weg twee fazanten versieren het weiland met hun prachtige veren. De horizon kleurt roze dauwparels bengelen aan de takken de

‘t Kapelletje

Ik zal het nooit vergeten

3 februari 2020, ik zal het nooit vergeten De dag dat mijn hart er werd uitgevreten We waren zo blij met een nieuwe spruit in ons gezin Van een zeer zware periode bleek dat echter maar het begin De NIPT-test bleek niet goed dus moesten we wachten 3 weken koortsig hoop koesteren in onze gedachten

Ik zal het nooit vergeten

Je kindje verliezen tijdens de zwangerschap…

Het is met je praten, terwijl ik de afwas doe. Het is niet kunnen opruimen, omdat alles moet blijven zoals het was. Het is wachten op de postbode, en heel eventjes gelukkig worden van een kaartje. Het is naar je foto kijken, en telkens opnieuw verliefd worden. Het is ontgoocheld zijn als mensen niet naar

Je kindje verliezen tijdens de zwangerschap…

De eerste keer

Aangezien ik men verhaal postte over J`esmay (het overkomt je geen tweede keer), wou ik m’n verhaal over onze tweede dochter ook kwijt. Vrijdag 13 december 2019      (15 weken) Afspraak samen met papa om 10u30 bij de dokter. Vol enthousiasme en fierheid want we zouden jou zien. 10u30: het was onze beurt!! Onderzoekstafel op, vol

De eerste keer

Het overkomt je geen tweede keer

Je moet weten dat zwanger worden hier niet altijd van een leien dakje liep (veelvuldige miskramen rond 6 à 8 weken). Onderzoeken leverde niks op, telkens het antwoord ‘slecht lotje juffrouw en jongeheer.’ 1 prachtdochter ondertussen, genaamd Hailey!! Juffertje van bijna 8!! ❤ 16 december 2019 hebben we ons tweede meisje, Amory, jammer genoeg na

Het overkomt je geen tweede keer

samen

gisteren
verjaardag van jouw papa, mijn kind
de 1ste keer zonder jou
de frietjes smaakten
de taart ook

samen

Rouwen is …

… het nog nooit zo koud gehad hebben … afzien, psychisch en fysiek lijden … proberen jezelf terug te vinden in de nieuwe realiteit … alleen willen zijn en toch niet alleen kunnen zijn … boos zijn, erg boos op jezelf, op iedereen … moeten maar niet meer kunnen, niet meer willen … blij zijn

Rouwen is …

7 januari 2020

7 januari 2020, De dag dat ik ‘s morgens afscheid van je nam, met een klein hartje. De dag dat we ‘s avonds met lege handen thuiskwamen, en een gebroken hart. Een gevoel dat ik niemand toewens, een gebeurtenis dat ons getekend heeft voor de rest van ons leven. De grond die onder je voeten

7 januari 2020

Marthe, ik mis je in …… alles

Het is nu bijna 10 maanden geleden dat wij ons liefste Martheke moesten afgeven. Ik kreeg van mijn zoon ‘het rouwt in jou’. Hoe herkenbaar allemaal! Dit boek is geschreven door mensen die het meemaakten, het voelden, vochten, vielen en weer opstonden ….. Vooral het stukje over ‘schuld’ heeft me erg aangegrepen. Ik voel me

Marthe, ik mis je in …… alles

Voor altijd

Liefste Gust, M’n knappe mannetje, We missen je. Zo vreselijk veel. Iedere minuut, elk uur van iedere dag. Soms slaat de angst ons om het hart bij het besef dat we verder moeten zonder jou. Het doet zoveel pijn. Ons verdriet is intens en scherp. Het is zo onwerkelijk en je papa en ik zouden

Voor altijd

dag voor “5”

terwijl ik online studeer over de kracht van kruiden stuurt een lieve buurman mij de vraag hoe het gaat … morgen 5 maand geleden dat mijn eerstgeborene zelf gekozen heeft voor altijd en overal bij ons te zijn … en mijn ziel schrijft : juist voor mijn verjaardag heb ik een andere deur gevonden lieve

dag voor “5”

Len, kleine SuperHeld

Lieve Len In je korte leven heb je ons meermaals verrast, met verstomming geslagen. Hoewel je vroeggeboorte niet geheel onverwacht kwam, was het een shock. Ik zal die 22e mei nooit vergeten: om 2.30 uur belde mijn gsm me wakker. “Proficiat meneer, jouw vriendin is net bevallen.” Het duurde even voor ik de impact van

Len, kleine SuperHeld

Hij is er nog

Het is langer en langer geleden dat Josse* geboren werd. De tijd verstrijkt. Ik vond dat altijd een cliché. Maar het is echt zo. De tijd strijkt voorbij. Over alle plooien heen. In het begin streek hij neer als een storm, zwaar en hevig. Met uren als enorme donderslagen. We moesten ervoor schuilen. Maar ondertussen

Hij is er nog

Voor het eerst sinds zo lang

Ik zit op ons terras in de avondzon met een glas rosé. Ik kijk naar het rommeltje van achtergevels. De roofing op de daken die over elkaar loopt. Schotelantennes en koertjes. Kansarm en middenklasse. Onder onze dakgoot nestelen gierzwaluwen. Ze komen ieder jaar terug. Dezelfde mama en papa als vorig jaar vliegen af en aan

Voor het eerst sinds zo lang

na ” vier”

goedemiddag Dries, kippenbillen in den oven stof aan ‘t stomen … jouw lachend gezicht dicht bij ‘t vuur … soms doet dat deugd doch meestal pijn en dan durf ik niet te lang kijken dan kraakt ‘t diep … ‘t besef jouw groot lijf onvoelbaar jouw sterke stem onhoorbaar jouw zijn onleefbaar … ja man

na ” vier”

‘t zal nooit meer hetzelfde zijn ‘t zal elke keer anders zijn en das maar goed ook hoe ondraaglijk dragen anders anders dragen dragen in volle tederheid dragen in koestering omzwachtelend koesterdeken ons samen en nooit meer alleen armbandje stoere vent mijn schone zoon dikke kus moeke

Senne

Senne 21/02/2008 – 29/10/2019 Senne , Prachtig uniek kereltje , Met je mooie blonde haartjes, Je glinsterende blauwe ogen , Je zotte kuren , Je vroege uren , Met al je speciale zorgen , We hebben het moeilijk gehad maar wisten niet dat het moeilijkste nog moest komen . We kunnen alleen nog maar van

Senne

Ja, het rouwt ook in mij.. De ene dag een schaterlach, de andere liever wat stiller. En he, dat is ok. Maar altijd de lege plek in mijn hart omarmd.. En we kregen het voor elkaar. Artuur en ik. 🙂 Na een fusie heeft het ene centrumdorp wel een sterretjesweide met naamwolkjes, het andere enkel

Ferre en Lowie Dutoit

Ken je dat gevoel wanneer het begint te kriebelen om aan kindjes te beginnen? Bij Robin en mezelf begon dit in 2018. Veel vrienden van ons hadden al kinderen, onze verbouwingen waren bijna af en we waren ervan overtuigd dat kinderen onze volgende stap was. Vanaf het moment dat je die beslissing maakt, wil je

Ferre en Lowie Dutoit

Ida, ons meisje

Sep en ik worden mama en papa, waw! Spannend, zenuwachtig en overgelukkig zijn we. Ik word mama, dit wou ik al zó lang, hier ben ik helemaal klaar voor. De zwangerschap verloopt prima. We zien tijdens iedere echo weer hoe je ligt te trappelen in mijn buik en je hartje gaat telkens hevig tekeer. De

Ida, ons meisje

voor Marthe

Jij, jij was niet, jij bent en zal altijd zijn in mijn hoofd en in mijn hart want ik ben jij en jij bent mij voor altijd ik zoek jou op een wolkje achter de regenboog op de witte roos in de wind waar ben je toch mijn lief, lief kind? Jij, die zo lief,

voor Marthe

Brief aan de kersverse mama.

Brief aan de kersverse mama. Beste kersverse mama, vergeef me. Vergeef me dat ik misschien droevig, kwaad, geïrriteerd naar je kijk. Dat ik niet naar je kan kijken en vriendelijk kan lachen of knikken. Ik hoop dat u zich er niks van aantrekt. Dat u het niet persoonlijk opvat. Dat u hopelijk mijn blik niet

Brief aan de kersverse mama.

Bijzonder

Bijzonder … Ze was o zo bijzonder en zo zal ze ook voor altijd blijven. Vanaf de moment dat ze geboren was, wist ik ‘T is een specialleke’. Geen doorsnee flauw treesje dat enkel bokes met choco lust en geen groenten. Nee, eentje die wou proeven van alles wat het leven haar te bieden had.

Bijzonder

Ik denk aan je…

Ons Louise passeert mij terwijl ze naar de speelkamer loopt. Geeft mij snel een kusje en een “ik hou van jou, mama.” Zomaar. Ik lach en denk aan jou. Ik zie hoe onze tweeling, ons geschenk uit de hemel, zo mooi en vredig samen liggen te slapen. Ik lach en denk aan jou. Ik sta

Ik denk aan je…

Thor, voor altijd in ons hart – voorbereiding op ons afscheid

Thor stierf tijdens de bevalling, op 35 weken zwangerschap. Na acht zorgeloze maanden kregen we heel slecht nieuws te horen: ‘Hij zal niet kunnen leven buiten de baarmoeder’.  Er volgden enkele dagen vol onderzoeken, ‘wat als’-scenario’s en angsten. Het bezoekje van onze eigen gynaecoloog schepte eindelijk duidelijkheid: ‘De hartslag van de baby is terminaal, je

Thor, voor altijd in ons hart – voorbereiding op ons afscheid

Moederdag

Moederdag, een heel speciale dag al was het maar omdat het een dag is dat ik elk jaar nog eens extra die fantastische lieve mama van mij in de bloemetjes kan zetten. Een dag om nog eens te zeggen hoe graag ik haar wel zie, ook al zeg ik het haar wel vaker. 14 jaar

Moederdag

Ons kuiken

Het was een zondagochtend en wij aten in onze kamerjas koffiekoeken in de zetel. We besloten er een ‘filmontbijt’ van te maken. Ik koos een documentaire over de keizerspinguïn. Dierendocumentaires en ik, dat is een goede combo. De mooie beelden, de trage vertellende stem, de biologie, … het boeit me en ik word er rustig

Ons kuiken

De makkelijkste vragen zijn de moeilijkste

Op 9 november 2015 werden we veel te vroeg de trotse ouders van Eleonore*. Door plotse en ernstige zwangerschapscomplicaties, vochten we voor ons leven. Ik ben door het oog van de naald gekropen, maar moest afscheid nemen van Eleonore*. Ik kreeg van het leven een tweede kans en zij niet. Hier ben ik lang heel

De makkelijkste vragen zijn de moeilijkste

Avondritueel

Avondritueel: ons dagelijks momentje met Warre Elke avond vlak voor het slapengaan, heb ik mijn eigen avondritueel. Elke dag hetzelfde, elke dag een momentje waarbij we eventjes alleen met z’n drie op de wereld zijn. Warre zijn bedje stond vorig jaar klaar in onze kamer, vastgemaakt aan ons bed. De knuffel en het nachtlampje dat

Avondritueel