Lieve grootouders

Oma of opa worden is volgens velen één van de allermooiste dingen die je kan overkomen. Maar wat als het ondenkbare gebeurt? Wat als het kleinkind waar je zo reikhalzend naar uitkeek niet levend geboren wordt? Of als het kleinkind waar je zo vaak mee knuffelde er plots niet meer is om te verwennen? Dan zorgt dat meestal voor een intense golf van ‘dubbel verdriet’. Want als grootouder heb je je eigen verdiet om het verlies van je kleinkind, maar je ziet ook het enorme leed van je eigen kind. Je snakt ernaar om je eigen ouderrol op te nemen en – net als vroeger bij een kapotte knie of het eerste liefdesverdriet – je kind af te schermen van zo’n verschrikkelijk verdriet. Alleen… hier valt niets af te schermen of op te lossen.

De situatie waarin grootouders van de ene op de andere dag worden gekatapulteerd is ongelofelijk complex en moeilijk. Er zijn geen juiste antwoorden, pasklare oplossingen of must do’s. Er is alleen onzekerheid, twijfel en verdriet. In ons boek ‘Het rouwt in jou‘ probeert het hoofdstuk over verdrietige oma’s en opa’s een beetje houvast te bieden. Want wij horen vaak van grootouders dat zij worden geconfronteerd met heel heftige reacties van ouders. Harde reacties waar ze niet altijd raad mee weten. Het is dan bijvoorbeeld een geruststelling om te lezen dat dit vaak veroorzaakt wordt door een zeer sterke familieband die haast onverwoestbaar is. Ouders van een overleden kind durven dus hun meest rauwe emoties, hun grootste wanhoop tonen aan hun eigen ouders.

We willen als Berrefonds de komende maanden en jaren onze werking specifiek voor grootouders nog verder uitbouwen en uitzoeken of we eventueel praatgroepen en verbindende evenementen kunnen organiseren specifiek voor hen. Wil je daar als grootouder graag mee over nadenken en je steentje toe bijdragen? Dan horen wij dat heel erg graag!

Weet dat je als grootouder altijd welkom bent tijdens onze vrije inloopdagen in het Koesterhuis en ook tijdens onze evenementen voorzien wij steeds tijd en ruimte voor het verdriet van grootouders. Heel wat oma’s en opa’s vinden troost en verbinding door zich in te zetten als vrijwilliger voor onze vzw.

terug