Rauwe rouw

Rouw is niet netjes. Het is niet afgerond, niet controleerbaar, niet iets waar je ‘doorheen’ gaat om het achter je te laten. Rouw is rauw; het schroeit, schraapt, en echoot in de leegte die achterblijft waar ooit aanwezigheid was.
In de intieme dichtbundel  Rauwe Rouw neemt Consuela je mee in de ongefilterde werkelijkheid van verlies. Na het overlijden van haar dochter, kort voor haar eerste verjaardag, vond ze in woorden een anker. Niet om het verdriet kleiner te maken, maar om het bestaansrecht te geven.

Rauwe Rouw is een eerlijke verkenning van liefde die blijft verbinden, zelfs voorbij de grenzen van het leven. De gedichten zijn zowel breekbaar als krachtig, vervuld van verlangen en gemis en doordrongen van de poging vast te houden wat niet meer tastbaar is. Met rauwe eerlijkheid en trefzekere taal vangt ze de complexiteit van rouw en liefde en geeft ze woorden aan wat vaak onzegbaar blijft.

Voor wie rouwt,
voor wie rouw vreest,
voor wie simpelweg wil voelen wat vaak onuitgesproken blijft.

Schoonheid in verlies Veronique Sneyaert

Schoonheid in verlies is een bundeling van prachtige verhalen van mensen die iemand verloren hebben. Elk verhaal is uniek, want iedereen rouwt op zijn eigen manier. De  verhalen tonen de rauwheid van rouw en de schoonheid in kleine dingen die het verschil maken.  Deze bijzondere verhalen worden versterkt door getuigenissen van ‘zachtmakers’: experten in hun vak die rouw en verlies voor anderen draaglijk maken.  

Schoonheid in verlies is een boek om troost te vinden of te geven, om vast te pakken wanneer je ’t nodig hebt of om met liefde cadeau te geven.

Vaste grond An Vander Elst

‘Na schooltijd fiets ik met de kinderen naar de paardenboerderij, bij een laagstaande zon die de hemel rood kleurt en ons gunstig gezind lijkt voor alle dagen die komen. Het aanhoudende mooie weer vormt onze oase in de woestijn, de fata morgana die de winter op afstand houdt.’ ‘De Vogezen die ik sinds onze verhuizing dagelijks in de verte zie, zorgden voor een kennismaking vanop afstand die voelbaar ontoereikend was. Midden augustus kan het verrassend koud zijn op de bobsleepiste van Le Markstein.’

In de zomer van 2010 verruilt An met haar man en drie jonge kinderen het vertrouwde België voor het veelbelovende Frankrijk. Op zoek naar een minder hectisch bestaan, voelt het spannend om een andere wending aan het leven te geven en iets nieuws op te bouwen. Maar past geluk in een verhuisdoos? En wat doe je als plotseling niet alles gaat zoals gepland? Een kindje verliezen na 20 weken zwangerschap voelt als een krachtige tsunami die alles onderuit haalt. ‘Vaste grond’ vertelt over die eerste jaren.

Want de verhuizing vormt een keerpunt, in meerdere opzichten. Deze inkijk in hun Franse leven vormt een warme getuigenis over het aftasten en verleggen van de eigen grenzen, over het evenwicht en houvast dat ieder mens altijd zoekt.

Kraanvogel, vlieg Catherine Verguts

Afscheid van een kind

Wat als je zoontje voor eeuwig dat jongetje van negen jaar zal blijven? Hoe kan je anders vasthouden na zo’n afscheid? Hoe ga je daarmee om als ouder en gezin?

 In ‘Kraanvogel, vlieg’ neemt auteur en moeder Catherine Verguts je bij de hand doorheen het hartverscheurende verhaal van haar zoontje Sander. Catherine beschrijft de zoektocht naar een plek voor haar verdriet en frustratie. Een tocht die het persoonlijke al snel overstijgt en iedereen die te maken kreeg met verlies wel zal herkennen. Met de prachtige illustraties van nichtje Emma Verguts erbij krijg je een boek dat je naar de keel grijpt in al zijn rauwe oprechtheid.

Lees het, herlees het en koester het voor eeuwig op een warme plek. 

Voor Sander.

Verdriet om de dood van een kind John Fosté

Hoe ga je om met het allergrootste verdriet? Hoe ga je als ouder om met het verlies van een kind? De wereld van John Fosté stortte in elkaar toen hij in 1998 zijn negenjarige zoontje Arnor verloor bij een ongeval met een speedboot tijdens het waterskiën. Het verlies van Arnor zorgde voor een dramatische omwenteling in zijn leven, dat van zijn vrouw en van zijn twee andere zonen. In Verdriet om de dood van een kind beschrijft hij hoe groot de impact daarvan is geweest en hoe hij zelf heeft leren omgaan met dat immense verdriet. In het boek brengt hij het relaas van zijn zoektocht naar een antwoord op de zo ontzettend belangrijke vraag: waarom? Op die manier wordt Verdriet om de dood van een kind een troost en een leidraad voor andere mensen die ook een kind of een andere dierbare persoon hebben verloren. Dit boek kan hen helpen bij het verwerkingsproces en hen op weg helpen bij hun eigen zoektocht.

Samen verder na verlies van een kind Renate Matznetter

De dood van een kind heeft een enorme impact op de relatie tussen ouders. Beiden verwerken het verlies op hun eigen manier. Vaak heel verschillend. Ook de tijd heeft invloed op hun rouw. Soms lukt het hun niet om samen verder te gaan, maar soms is het beter om uit elkaar te gaan. Er is daarbij geen goed of fout. `Samen verder van Beate Matznetter, psycholoog, rouwbegeleider en ervaringsdeskundige, helpt je om meer te begrijpen van de processen die er spelen tijdens deze specifieke periode van rouw. `Samen verder is een boek voor ouders, familieleden, leerkrachten en hulpverleners. ‘Een belangrijk boek voor iedereen die zelf of van dichtbij de dood van een kind heeft meegemaakt.’- Johan Maes

Schaduwkind P.F. Thomése

‘Een vrouw die haar man begraaft, wordt weduwe genoemd, een man die zonder zijn vrouw achterblijft, weduwnaar. Een kind zonder ouders is wees. Maar hoe heten vader en moeder van een gestorven kind?’
Na de dood van zijn dochtertje Isa vond P.F. Thomése zichzelf terug in doodstille kamers, tussen onervaren woorden, die hij nog moest leren schrijven.
Schaduwkind is het adembenemende relaas van dit zoeken naar woorden. Een heel leven wordt overhoop gehaald, elke betekenis moet opnieuw worden uitgevonden. ‘Als ze ergens nog is, dan in de taal.’

Nooit vergeten Nooit vergeten

In Nooit Vergeten heeft journaliste Yvonne Hoebe geprobeerd haar eigen ervaringen rondom het verlies van haar bijna zestienjarige dochter Denise zo eerlijk mogelijk weer te geven.

Zeker niet zonder emotie, maar wel erg realistisch vertelt Yvonne hoe zij en haar man en haar zoon het overlijden van Denise hebben ervaren. Na elf jaar kijkt ze terug en geeft ze nuttige tips en adviezen voor mensen die hetzelfde door moeten maken als zij; niet alleen ouders die hun kind verliezen, maar ook iedereen die in zijn eigen vriendenkring van dichtbij zoiets moet meemaken.

Kinderen mogen niet sterven Rob Küpers

Op 31 maart 1998 werd het gezin-Küpers door het noodlot getroffen. Hun jongste zoon Patrick kwam ten gevolge van een ongeval om het leven. Zijn vader vertrouwde vanaf de eerste dag na het overlijden van Patrick zijn gedachten en gevoelens aan het papier toe.
Met dit boek kijkt Rob Küpers via anekdotes terug op het leven van zijn zoon. Hij vertelt wat er is gebeurd en met welk verdriet het gezin van Patrick werd geconfronteerd. Uiteindelijk werd het een boek vol levenskracht, waarin naar zin gezocht wordt bij een leven dat te vroeg werd afgebroken.
In de kerstnacht van 2002, ruim vier jaar na het overlijden van Patrick, krijgt zijn vader een bijzondere ervaring, als hij de aanwezigheid van zijn overleden zoon voelt. Deze ontmoeting geeft de ouders een nieuwe, bijzondere band met hem. Waar zij altijd in hebben geloofd wordt waarheid: liefdesbanden op aarde – zoals die tussen ouders en kinderen – gaan nooit verloren; liefde overwint de dood.

Het kleine sterven Annemie Struyf & Lut Celie

De dood van een kind verstoort onze kijk op het leven veel ernstiger dan die van een volwassene, want kinderen ‘horen’ niet te sterven. Wat in dit documentaire verhaal over kinderen en de dood centraal staat, zijn de gevoelens en gedachten van kinderen en volwassenen die op het scherp van de snee leven. Hierbij komen thema’s en ervaringen aan bod die in de literatuur over dit onderwerp tot nu toe verwaarloosd zijn. Het gaat over het leven met een doodziek kind, over het moederinstinct en de noodzaak om een kind los te laten, over doodsangst en doodsverlangen, over afscheid nemen en zelf het moment van sterven kiezen, over kinderen die ‘terugkomen’ na hun dood.

geen blote voetjes in het zand

‘Geen blote voetjes in het zand’ is een mooi gebonden boek met 48 verhalen waarin ouders en overige betrokkenen eenieder laten meekijken in hun wereld, de wereld waarin zij een kind moeten missen. Door de herkenning die uit deze verhalen spreekt, hopen de schrijvers troost te kunnen bieden aan lotgenoten, maar zeker ook een handvat aan te reiken aan mensen die lotgenoten willen steunen. Actrice en lotgenote Ellemijn Veldhuijzen van Zanten schreef het voorwoord.

geen blote voetjes in het gras

Verhalen van ouders van overleden kinderen.
In de diepste lagen van mijn ziel waar niemand komen kan heb ik je zachtjes neergelegd getroost, gestreeld, lieve woordjes gezegd je gezichtje gekust mezelf verloren in jouw eeuwige rust.

Een dag in december Dolores Thijs

Een dag in december is het gevoelige portret van een moeder die één van haar kinderen verliest. Een aangrijpend relaas waarin wanhoop en verdriet doorklinken, maar ook een boek waarin langzaam maar zeker plaats komt voor een nieuw begin.

Brieven aan Tim Mieke Van Acker

Het verhaal van een moeder die haar veertienjarige zoon verliest aan kanker. Na zijn dood probeert zij haar verdriet, schuldgevoelens en gezinsproblemen van zich af te schrijven in een reeks brieven aan haar zoon.
Een indrukwekkend en eigenzinnig boek met een voorwoord van prof. dr. Rik Pinxten:
‘Dit was mijn geheime dagboek. Ik neem aan dat de schroom die ik nu voel ook u niet helemaal vreemd zal zijn. Het is goed dat ze bestaan, die gevoelens van schroom en schaamte en terughoudendheid. Maar laten wij ze voor deze gelegenheid opzij zetten, want ze staan ons in de weg. Mij om onbevangen te kunnen vertellen, en u om onbevangen te kunnen lezen.’
Voor diep verdriet bestaan geen woorden. Maar wat doe je als de dood je ontneemt wat jou het allerdierbaarst is: een van je kinderen?
Dit zijn de onvoorstelbaar indringende brieven die Mieke Van Acker na de dood van haar zoon Tim aan hem is beginnen te schrijven.

Als verdriet blijft J.R. Bernstein

Dit boek biedt hulp aan mensen die een kind hebben verloren. Het gaat over de gevolgen van deze traumatische gebeurtenis: over liefde en verlies, verandering en groei. Het geeft hoop.De schrijfster, een psycholoog en moeder, die zelf een kind heeft verloren, interviewde meer dan 50 ouders wier kind ook is ontnomen. Ze laat zien hoe de relatie tussen de ouders, en hun verhouding met andere naasten, verandert. Hoe ze andere normen en waarden hebben aangenomen.Judith Bernstein verweeft haar psychologische inzichten met de ervaringen van die ouders tot een verhaal dat zowel hartverscheurend als hartverwarmend is.Het boek is ook voor familieleden, vrienden en hulpverleners, ongeacht hoeveel jaar sinds het overlijden zijn verstreken. Zo leren ze wat ze het beste kunnen zeggen en doen om hulp te bieden op de korte en lange termijn, en welke valkuilen ze moeten vermijden.Als verdriet blijft wijst diepbedroefde ouders de uitgang van de tunnel van verdriet.

Rauwe rouw

Rouw is niet netjes. Het is niet afgerond, niet controleerbaar, niet iets waar je ‘doorheen’ gaat om het achter je te laten. Rouw is rauw; het schroeit, schraapt, en echoot in de leegte die achterblijft waar ooit aanwezigheid was.
In de intieme dichtbundel  Rauwe Rouw neemt Consuela je mee in de ongefilterde werkelijkheid van verlies. Na het overlijden van haar dochter, kort voor haar eerste verjaardag, vond ze in woorden een anker. Niet om het verdriet kleiner te maken, maar om het bestaansrecht te geven.

Rauwe Rouw is een eerlijke verkenning van liefde die blijft verbinden, zelfs voorbij de grenzen van het leven. De gedichten zijn zowel breekbaar als krachtig, vervuld van verlangen en gemis en doordrongen van de poging vast te houden wat niet meer tastbaar is. Met rauwe eerlijkheid en trefzekere taal vangt ze de complexiteit van rouw en liefde en geeft ze woorden aan wat vaak onzegbaar blijft.

Voor wie rouwt,
voor wie rouw vreest,
voor wie simpelweg wil voelen wat vaak onuitgesproken blijft.

Schoonheid in verlies Veronique Sneyaert

Schoonheid in verlies is een bundeling van prachtige verhalen van mensen die iemand verloren hebben. Elk verhaal is uniek, want iedereen rouwt op zijn eigen manier. De  verhalen tonen de rauwheid van rouw en de schoonheid in kleine dingen die het verschil maken.  Deze bijzondere verhalen worden versterkt door getuigenissen van ‘zachtmakers’: experten in hun vak die rouw en verlies voor anderen draaglijk maken.  

Schoonheid in verlies is een boek om troost te vinden of te geven, om vast te pakken wanneer je ’t nodig hebt of om met liefde cadeau te geven.

Vaste grond An Vander Elst

‘Na schooltijd fiets ik met de kinderen naar de paardenboerderij, bij een laagstaande zon die de hemel rood kleurt en ons gunstig gezind lijkt voor alle dagen die komen. Het aanhoudende mooie weer vormt onze oase in de woestijn, de fata morgana die de winter op afstand houdt.’ ‘De Vogezen die ik sinds onze verhuizing dagelijks in de verte zie, zorgden voor een kennismaking vanop afstand die voelbaar ontoereikend was. Midden augustus kan het verrassend koud zijn op de bobsleepiste van Le Markstein.’

In de zomer van 2010 verruilt An met haar man en drie jonge kinderen het vertrouwde België voor het veelbelovende Frankrijk. Op zoek naar een minder hectisch bestaan, voelt het spannend om een andere wending aan het leven te geven en iets nieuws op te bouwen. Maar past geluk in een verhuisdoos? En wat doe je als plotseling niet alles gaat zoals gepland? Een kindje verliezen na 20 weken zwangerschap voelt als een krachtige tsunami die alles onderuit haalt. ‘Vaste grond’ vertelt over die eerste jaren.

Want de verhuizing vormt een keerpunt, in meerdere opzichten. Deze inkijk in hun Franse leven vormt een warme getuigenis over het aftasten en verleggen van de eigen grenzen, over het evenwicht en houvast dat ieder mens altijd zoekt.

Kraanvogel, vlieg Catherine Verguts

Afscheid van een kind

Wat als je zoontje voor eeuwig dat jongetje van negen jaar zal blijven? Hoe kan je anders vasthouden na zo’n afscheid? Hoe ga je daarmee om als ouder en gezin?

 In ‘Kraanvogel, vlieg’ neemt auteur en moeder Catherine Verguts je bij de hand doorheen het hartverscheurende verhaal van haar zoontje Sander. Catherine beschrijft de zoektocht naar een plek voor haar verdriet en frustratie. Een tocht die het persoonlijke al snel overstijgt en iedereen die te maken kreeg met verlies wel zal herkennen. Met de prachtige illustraties van nichtje Emma Verguts erbij krijg je een boek dat je naar de keel grijpt in al zijn rauwe oprechtheid.

Lees het, herlees het en koester het voor eeuwig op een warme plek. 

Voor Sander.

Verdriet om de dood van een kind John Fosté

Hoe ga je om met het allergrootste verdriet? Hoe ga je als ouder om met het verlies van een kind? De wereld van John Fosté stortte in elkaar toen hij in 1998 zijn negenjarige zoontje Arnor verloor bij een ongeval met een speedboot tijdens het waterskiën. Het verlies van Arnor zorgde voor een dramatische omwenteling in zijn leven, dat van zijn vrouw en van zijn twee andere zonen. In Verdriet om de dood van een kind beschrijft hij hoe groot de impact daarvan is geweest en hoe hij zelf heeft leren omgaan met dat immense verdriet. In het boek brengt hij het relaas van zijn zoektocht naar een antwoord op de zo ontzettend belangrijke vraag: waarom? Op die manier wordt Verdriet om de dood van een kind een troost en een leidraad voor andere mensen die ook een kind of een andere dierbare persoon hebben verloren. Dit boek kan hen helpen bij het verwerkingsproces en hen op weg helpen bij hun eigen zoektocht.

Samen verder na verlies van een kind Renate Matznetter

De dood van een kind heeft een enorme impact op de relatie tussen ouders. Beiden verwerken het verlies op hun eigen manier. Vaak heel verschillend. Ook de tijd heeft invloed op hun rouw. Soms lukt het hun niet om samen verder te gaan, maar soms is het beter om uit elkaar te gaan. Er is daarbij geen goed of fout. `Samen verder van Beate Matznetter, psycholoog, rouwbegeleider en ervaringsdeskundige, helpt je om meer te begrijpen van de processen die er spelen tijdens deze specifieke periode van rouw. `Samen verder is een boek voor ouders, familieleden, leerkrachten en hulpverleners. ‘Een belangrijk boek voor iedereen die zelf of van dichtbij de dood van een kind heeft meegemaakt.’- Johan Maes

Schaduwkind P.F. Thomése

‘Een vrouw die haar man begraaft, wordt weduwe genoemd, een man die zonder zijn vrouw achterblijft, weduwnaar. Een kind zonder ouders is wees. Maar hoe heten vader en moeder van een gestorven kind?’
Na de dood van zijn dochtertje Isa vond P.F. Thomése zichzelf terug in doodstille kamers, tussen onervaren woorden, die hij nog moest leren schrijven.
Schaduwkind is het adembenemende relaas van dit zoeken naar woorden. Een heel leven wordt overhoop gehaald, elke betekenis moet opnieuw worden uitgevonden. ‘Als ze ergens nog is, dan in de taal.’

Nooit vergeten Nooit vergeten

In Nooit Vergeten heeft journaliste Yvonne Hoebe geprobeerd haar eigen ervaringen rondom het verlies van haar bijna zestienjarige dochter Denise zo eerlijk mogelijk weer te geven.

Zeker niet zonder emotie, maar wel erg realistisch vertelt Yvonne hoe zij en haar man en haar zoon het overlijden van Denise hebben ervaren. Na elf jaar kijkt ze terug en geeft ze nuttige tips en adviezen voor mensen die hetzelfde door moeten maken als zij; niet alleen ouders die hun kind verliezen, maar ook iedereen die in zijn eigen vriendenkring van dichtbij zoiets moet meemaken.

Kinderen mogen niet sterven Rob Küpers

Op 31 maart 1998 werd het gezin-Küpers door het noodlot getroffen. Hun jongste zoon Patrick kwam ten gevolge van een ongeval om het leven. Zijn vader vertrouwde vanaf de eerste dag na het overlijden van Patrick zijn gedachten en gevoelens aan het papier toe.
Met dit boek kijkt Rob Küpers via anekdotes terug op het leven van zijn zoon. Hij vertelt wat er is gebeurd en met welk verdriet het gezin van Patrick werd geconfronteerd. Uiteindelijk werd het een boek vol levenskracht, waarin naar zin gezocht wordt bij een leven dat te vroeg werd afgebroken.
In de kerstnacht van 2002, ruim vier jaar na het overlijden van Patrick, krijgt zijn vader een bijzondere ervaring, als hij de aanwezigheid van zijn overleden zoon voelt. Deze ontmoeting geeft de ouders een nieuwe, bijzondere band met hem. Waar zij altijd in hebben geloofd wordt waarheid: liefdesbanden op aarde – zoals die tussen ouders en kinderen – gaan nooit verloren; liefde overwint de dood.

Het kleine sterven Annemie Struyf & Lut Celie

De dood van een kind verstoort onze kijk op het leven veel ernstiger dan die van een volwassene, want kinderen ‘horen’ niet te sterven. Wat in dit documentaire verhaal over kinderen en de dood centraal staat, zijn de gevoelens en gedachten van kinderen en volwassenen die op het scherp van de snee leven. Hierbij komen thema’s en ervaringen aan bod die in de literatuur over dit onderwerp tot nu toe verwaarloosd zijn. Het gaat over het leven met een doodziek kind, over het moederinstinct en de noodzaak om een kind los te laten, over doodsangst en doodsverlangen, over afscheid nemen en zelf het moment van sterven kiezen, over kinderen die ‘terugkomen’ na hun dood.

geen blote voetjes in het zand

‘Geen blote voetjes in het zand’ is een mooi gebonden boek met 48 verhalen waarin ouders en overige betrokkenen eenieder laten meekijken in hun wereld, de wereld waarin zij een kind moeten missen. Door de herkenning die uit deze verhalen spreekt, hopen de schrijvers troost te kunnen bieden aan lotgenoten, maar zeker ook een handvat aan te reiken aan mensen die lotgenoten willen steunen. Actrice en lotgenote Ellemijn Veldhuijzen van Zanten schreef het voorwoord.

geen blote voetjes in het gras

Verhalen van ouders van overleden kinderen.
In de diepste lagen van mijn ziel waar niemand komen kan heb ik je zachtjes neergelegd getroost, gestreeld, lieve woordjes gezegd je gezichtje gekust mezelf verloren in jouw eeuwige rust.

Een dag in december Dolores Thijs

Een dag in december is het gevoelige portret van een moeder die één van haar kinderen verliest. Een aangrijpend relaas waarin wanhoop en verdriet doorklinken, maar ook een boek waarin langzaam maar zeker plaats komt voor een nieuw begin.

Brieven aan Tim Mieke Van Acker

Het verhaal van een moeder die haar veertienjarige zoon verliest aan kanker. Na zijn dood probeert zij haar verdriet, schuldgevoelens en gezinsproblemen van zich af te schrijven in een reeks brieven aan haar zoon.
Een indrukwekkend en eigenzinnig boek met een voorwoord van prof. dr. Rik Pinxten:
‘Dit was mijn geheime dagboek. Ik neem aan dat de schroom die ik nu voel ook u niet helemaal vreemd zal zijn. Het is goed dat ze bestaan, die gevoelens van schroom en schaamte en terughoudendheid. Maar laten wij ze voor deze gelegenheid opzij zetten, want ze staan ons in de weg. Mij om onbevangen te kunnen vertellen, en u om onbevangen te kunnen lezen.’
Voor diep verdriet bestaan geen woorden. Maar wat doe je als de dood je ontneemt wat jou het allerdierbaarst is: een van je kinderen?
Dit zijn de onvoorstelbaar indringende brieven die Mieke Van Acker na de dood van haar zoon Tim aan hem is beginnen te schrijven.

Als verdriet blijft J.R. Bernstein

Dit boek biedt hulp aan mensen die een kind hebben verloren. Het gaat over de gevolgen van deze traumatische gebeurtenis: over liefde en verlies, verandering en groei. Het geeft hoop.De schrijfster, een psycholoog en moeder, die zelf een kind heeft verloren, interviewde meer dan 50 ouders wier kind ook is ontnomen. Ze laat zien hoe de relatie tussen de ouders, en hun verhouding met andere naasten, verandert. Hoe ze andere normen en waarden hebben aangenomen.Judith Bernstein verweeft haar psychologische inzichten met de ervaringen van die ouders tot een verhaal dat zowel hartverscheurend als hartverwarmend is.Het boek is ook voor familieleden, vrienden en hulpverleners, ongeacht hoeveel jaar sinds het overlijden zijn verstreken. Zo leren ze wat ze het beste kunnen zeggen en doen om hulp te bieden op de korte en lange termijn, en welke valkuilen ze moeten vermijden.Als verdriet blijft wijst diepbedroefde ouders de uitgang van de tunnel van verdriet.

Rauwe rouw

Rouw is niet netjes. Het is niet afgerond, niet controleerbaar, niet iets waar je ‘doorheen’ gaat om het achter je te laten. Rouw is rauw; het schroeit, schraapt, en echoot in de leegte die achterblijft waar ooit aanwezigheid was.
In de intieme dichtbundel  Rauwe Rouw neemt Consuela je mee in de ongefilterde werkelijkheid van verlies. Na het overlijden van haar dochter, kort voor haar eerste verjaardag, vond ze in woorden een anker. Niet om het verdriet kleiner te maken, maar om het bestaansrecht te geven.

Rauwe Rouw is een eerlijke verkenning van liefde die blijft verbinden, zelfs voorbij de grenzen van het leven. De gedichten zijn zowel breekbaar als krachtig, vervuld van verlangen en gemis en doordrongen van de poging vast te houden wat niet meer tastbaar is. Met rauwe eerlijkheid en trefzekere taal vangt ze de complexiteit van rouw en liefde en geeft ze woorden aan wat vaak onzegbaar blijft.

Voor wie rouwt,
voor wie rouw vreest,
voor wie simpelweg wil voelen wat vaak onuitgesproken blijft.

Schoonheid in verlies Veronique Sneyaert

Schoonheid in verlies is een bundeling van prachtige verhalen van mensen die iemand verloren hebben. Elk verhaal is uniek, want iedereen rouwt op zijn eigen manier. De  verhalen tonen de rauwheid van rouw en de schoonheid in kleine dingen die het verschil maken.  Deze bijzondere verhalen worden versterkt door getuigenissen van ‘zachtmakers’: experten in hun vak die rouw en verlies voor anderen draaglijk maken.  

Schoonheid in verlies is een boek om troost te vinden of te geven, om vast te pakken wanneer je ’t nodig hebt of om met liefde cadeau te geven.

Vaste grond An Vander Elst

‘Na schooltijd fiets ik met de kinderen naar de paardenboerderij, bij een laagstaande zon die de hemel rood kleurt en ons gunstig gezind lijkt voor alle dagen die komen. Het aanhoudende mooie weer vormt onze oase in de woestijn, de fata morgana die de winter op afstand houdt.’ ‘De Vogezen die ik sinds onze verhuizing dagelijks in de verte zie, zorgden voor een kennismaking vanop afstand die voelbaar ontoereikend was. Midden augustus kan het verrassend koud zijn op de bobsleepiste van Le Markstein.’

In de zomer van 2010 verruilt An met haar man en drie jonge kinderen het vertrouwde België voor het veelbelovende Frankrijk. Op zoek naar een minder hectisch bestaan, voelt het spannend om een andere wending aan het leven te geven en iets nieuws op te bouwen. Maar past geluk in een verhuisdoos? En wat doe je als plotseling niet alles gaat zoals gepland? Een kindje verliezen na 20 weken zwangerschap voelt als een krachtige tsunami die alles onderuit haalt. ‘Vaste grond’ vertelt over die eerste jaren.

Want de verhuizing vormt een keerpunt, in meerdere opzichten. Deze inkijk in hun Franse leven vormt een warme getuigenis over het aftasten en verleggen van de eigen grenzen, over het evenwicht en houvast dat ieder mens altijd zoekt.

Kraanvogel, vlieg Catherine Verguts

Afscheid van een kind

Wat als je zoontje voor eeuwig dat jongetje van negen jaar zal blijven? Hoe kan je anders vasthouden na zo’n afscheid? Hoe ga je daarmee om als ouder en gezin?

 In ‘Kraanvogel, vlieg’ neemt auteur en moeder Catherine Verguts je bij de hand doorheen het hartverscheurende verhaal van haar zoontje Sander. Catherine beschrijft de zoektocht naar een plek voor haar verdriet en frustratie. Een tocht die het persoonlijke al snel overstijgt en iedereen die te maken kreeg met verlies wel zal herkennen. Met de prachtige illustraties van nichtje Emma Verguts erbij krijg je een boek dat je naar de keel grijpt in al zijn rauwe oprechtheid.

Lees het, herlees het en koester het voor eeuwig op een warme plek. 

Voor Sander.

Verdriet om de dood van een kind John Fosté

Hoe ga je om met het allergrootste verdriet? Hoe ga je als ouder om met het verlies van een kind? De wereld van John Fosté stortte in elkaar toen hij in 1998 zijn negenjarige zoontje Arnor verloor bij een ongeval met een speedboot tijdens het waterskiën. Het verlies van Arnor zorgde voor een dramatische omwenteling in zijn leven, dat van zijn vrouw en van zijn twee andere zonen. In Verdriet om de dood van een kind beschrijft hij hoe groot de impact daarvan is geweest en hoe hij zelf heeft leren omgaan met dat immense verdriet. In het boek brengt hij het relaas van zijn zoektocht naar een antwoord op de zo ontzettend belangrijke vraag: waarom? Op die manier wordt Verdriet om de dood van een kind een troost en een leidraad voor andere mensen die ook een kind of een andere dierbare persoon hebben verloren. Dit boek kan hen helpen bij het verwerkingsproces en hen op weg helpen bij hun eigen zoektocht.

Samen verder na verlies van een kind Renate Matznetter

De dood van een kind heeft een enorme impact op de relatie tussen ouders. Beiden verwerken het verlies op hun eigen manier. Vaak heel verschillend. Ook de tijd heeft invloed op hun rouw. Soms lukt het hun niet om samen verder te gaan, maar soms is het beter om uit elkaar te gaan. Er is daarbij geen goed of fout. `Samen verder van Beate Matznetter, psycholoog, rouwbegeleider en ervaringsdeskundige, helpt je om meer te begrijpen van de processen die er spelen tijdens deze specifieke periode van rouw. `Samen verder is een boek voor ouders, familieleden, leerkrachten en hulpverleners. ‘Een belangrijk boek voor iedereen die zelf of van dichtbij de dood van een kind heeft meegemaakt.’- Johan Maes

Schaduwkind P.F. Thomése

‘Een vrouw die haar man begraaft, wordt weduwe genoemd, een man die zonder zijn vrouw achterblijft, weduwnaar. Een kind zonder ouders is wees. Maar hoe heten vader en moeder van een gestorven kind?’
Na de dood van zijn dochtertje Isa vond P.F. Thomése zichzelf terug in doodstille kamers, tussen onervaren woorden, die hij nog moest leren schrijven.
Schaduwkind is het adembenemende relaas van dit zoeken naar woorden. Een heel leven wordt overhoop gehaald, elke betekenis moet opnieuw worden uitgevonden. ‘Als ze ergens nog is, dan in de taal.’

Nooit vergeten Nooit vergeten

In Nooit Vergeten heeft journaliste Yvonne Hoebe geprobeerd haar eigen ervaringen rondom het verlies van haar bijna zestienjarige dochter Denise zo eerlijk mogelijk weer te geven.

Zeker niet zonder emotie, maar wel erg realistisch vertelt Yvonne hoe zij en haar man en haar zoon het overlijden van Denise hebben ervaren. Na elf jaar kijkt ze terug en geeft ze nuttige tips en adviezen voor mensen die hetzelfde door moeten maken als zij; niet alleen ouders die hun kind verliezen, maar ook iedereen die in zijn eigen vriendenkring van dichtbij zoiets moet meemaken.

Kinderen mogen niet sterven Rob Küpers

Op 31 maart 1998 werd het gezin-Küpers door het noodlot getroffen. Hun jongste zoon Patrick kwam ten gevolge van een ongeval om het leven. Zijn vader vertrouwde vanaf de eerste dag na het overlijden van Patrick zijn gedachten en gevoelens aan het papier toe.
Met dit boek kijkt Rob Küpers via anekdotes terug op het leven van zijn zoon. Hij vertelt wat er is gebeurd en met welk verdriet het gezin van Patrick werd geconfronteerd. Uiteindelijk werd het een boek vol levenskracht, waarin naar zin gezocht wordt bij een leven dat te vroeg werd afgebroken.
In de kerstnacht van 2002, ruim vier jaar na het overlijden van Patrick, krijgt zijn vader een bijzondere ervaring, als hij de aanwezigheid van zijn overleden zoon voelt. Deze ontmoeting geeft de ouders een nieuwe, bijzondere band met hem. Waar zij altijd in hebben geloofd wordt waarheid: liefdesbanden op aarde – zoals die tussen ouders en kinderen – gaan nooit verloren; liefde overwint de dood.

Het kleine sterven Annemie Struyf & Lut Celie

De dood van een kind verstoort onze kijk op het leven veel ernstiger dan die van een volwassene, want kinderen ‘horen’ niet te sterven. Wat in dit documentaire verhaal over kinderen en de dood centraal staat, zijn de gevoelens en gedachten van kinderen en volwassenen die op het scherp van de snee leven. Hierbij komen thema’s en ervaringen aan bod die in de literatuur over dit onderwerp tot nu toe verwaarloosd zijn. Het gaat over het leven met een doodziek kind, over het moederinstinct en de noodzaak om een kind los te laten, over doodsangst en doodsverlangen, over afscheid nemen en zelf het moment van sterven kiezen, over kinderen die ‘terugkomen’ na hun dood.

geen blote voetjes in het zand

‘Geen blote voetjes in het zand’ is een mooi gebonden boek met 48 verhalen waarin ouders en overige betrokkenen eenieder laten meekijken in hun wereld, de wereld waarin zij een kind moeten missen. Door de herkenning die uit deze verhalen spreekt, hopen de schrijvers troost te kunnen bieden aan lotgenoten, maar zeker ook een handvat aan te reiken aan mensen die lotgenoten willen steunen. Actrice en lotgenote Ellemijn Veldhuijzen van Zanten schreef het voorwoord.

geen blote voetjes in het gras

Verhalen van ouders van overleden kinderen.
In de diepste lagen van mijn ziel waar niemand komen kan heb ik je zachtjes neergelegd getroost, gestreeld, lieve woordjes gezegd je gezichtje gekust mezelf verloren in jouw eeuwige rust.

Een dag in december Dolores Thijs

Een dag in december is het gevoelige portret van een moeder die één van haar kinderen verliest. Een aangrijpend relaas waarin wanhoop en verdriet doorklinken, maar ook een boek waarin langzaam maar zeker plaats komt voor een nieuw begin.

Brieven aan Tim Mieke Van Acker

Het verhaal van een moeder die haar veertienjarige zoon verliest aan kanker. Na zijn dood probeert zij haar verdriet, schuldgevoelens en gezinsproblemen van zich af te schrijven in een reeks brieven aan haar zoon.
Een indrukwekkend en eigenzinnig boek met een voorwoord van prof. dr. Rik Pinxten:
‘Dit was mijn geheime dagboek. Ik neem aan dat de schroom die ik nu voel ook u niet helemaal vreemd zal zijn. Het is goed dat ze bestaan, die gevoelens van schroom en schaamte en terughoudendheid. Maar laten wij ze voor deze gelegenheid opzij zetten, want ze staan ons in de weg. Mij om onbevangen te kunnen vertellen, en u om onbevangen te kunnen lezen.’
Voor diep verdriet bestaan geen woorden. Maar wat doe je als de dood je ontneemt wat jou het allerdierbaarst is: een van je kinderen?
Dit zijn de onvoorstelbaar indringende brieven die Mieke Van Acker na de dood van haar zoon Tim aan hem is beginnen te schrijven.

Als verdriet blijft J.R. Bernstein

Dit boek biedt hulp aan mensen die een kind hebben verloren. Het gaat over de gevolgen van deze traumatische gebeurtenis: over liefde en verlies, verandering en groei. Het geeft hoop.De schrijfster, een psycholoog en moeder, die zelf een kind heeft verloren, interviewde meer dan 50 ouders wier kind ook is ontnomen. Ze laat zien hoe de relatie tussen de ouders, en hun verhouding met andere naasten, verandert. Hoe ze andere normen en waarden hebben aangenomen.Judith Bernstein verweeft haar psychologische inzichten met de ervaringen van die ouders tot een verhaal dat zowel hartverscheurend als hartverwarmend is.Het boek is ook voor familieleden, vrienden en hulpverleners, ongeacht hoeveel jaar sinds het overlijden zijn verstreken. Zo leren ze wat ze het beste kunnen zeggen en doen om hulp te bieden op de korte en lange termijn, en welke valkuilen ze moeten vermijden.Als verdriet blijft wijst diepbedroefde ouders de uitgang van de tunnel van verdriet.