Gedichten

Meisje lief, meisje mijn
ik wil zo graag je mama zijn,
je knuffelen en kussen,
je hartepijnen blussen,
je alle dagen van mijn leven
niets anders dan liefde geven,
je leren kennen, je zien groeien,
je hart zien openbloeien.
Popje lief, popje mijn
ik wil zo graag je leven zijn.

lief klein kindje van mij Ik kan er met mijn hoofd niet bij vandaag heb je me verlaten me helemaal alleen achtergelaten Ik zou je zo veel liefde geven voor je klaar staan heel je leven je zou bij mij kunnen schuilen we zouden samen lachen en samen huilen maar alleen mijn liefde voor jou was niet genoeg je ging heen, veel te vroeg nog voor je ook maar iets van de wereld zag nog voor ik je officieel mijn kindje noemen mag voor een ander heb je niet eens bestaan maar voor mij was je de aarde, de zon en de maan

Ik leg mijn hand op mijn buik maar weet dat het er niet meer is het enige wat ik voel is een ontzettend groot gemis het was nog zo klein bijna niemand wist van het bestaan maar voor mij was het meer er begon leven te ontstaan ik begon stilletjes aan over onze toekomst te dromen maakte plannen voor wat zou komen maar het heeft niet mogen zijn je verdween weer, bijna voor je bestond mij achterlatend, wenend, hulpeloos, in een hoekje op de grond

We keken samen richting zon
liefdevol dromend over jou,
niet beseffend dat ‘t niet kon,
en een straal je ophalen zou.

We stonden samen in de regen,
pijnlijk gutsend recht in ons gezicht,
alle vertrouwen, ons zo genegen
nu pijlsnel ten gronde gericht.

We verdwaalden samen in de mist
die alle toekomstdromen vernevelde,
alles plots grijs, zwart, alles weggewist,
verdriet dat nog niet eens kon prevelen.

We kijken nu samen richting regenboog,
de zon die zich doorheen de wolken douwt,
zo ben jij er op die momenten, heel hoog,
en zo voelen we ons
toch altijd een beetje samen met jou.

3 februari 2020, ik zal het nooit vergeten
De dag dat mijn hart er werd uitgevreten
We waren zo blij met een nieuwe spruit in ons gezin
Van een zeer zware periode bleek dat echter maar het begin
De NIPT-test bleek niet goed dus moesten we wachten
3 weken koortsig hoop koesteren in onze gedachten
Ons kindje bleek ziek, was het harde verdict
Bevallen is dan het woord waar je erg van schrikt
Een prachtteam van verpleging stond ons de ganse dag bij
Een vlinder aan de deur maakte het afscheid heel nabij
Vrienden, familie, hoe licht je iedereen in?
Het was terug evenwicht zoeken in ons gezin
Maar onze kleine man stond klaar met een lach
En spoorde ons aan te genieten van elke dag

Een kindje verliezen scheurt je in 1000 stukken
Die allemaal lijmen zal me wellicht nooit nog lukken
Toch kijken we de toekomst met plezier tegemoet
Want we weten nu zeker wat praten met een mens doet
Weg dus met de schone schijn en het grote taboe
Ik verzeker u, van zwijgen word je enkel maar moe

Om af te sluiten nog een vrolijk nieuwtje dat we moeten bekennen
Ik ben ondertussen een kleine baby in mijn buik aan het verwennen
Die in juni de wijde wereld zal komen verkennen

Je waait door mijn hoofd Als een pluimpje in de wind Dansend door mijn gedachten Zie ik jou, mijn lief kind Als een verkwikkend briesje Verkoel je mijn gepijnigd brein Geniet ik van de troost Van even gewoon “samen zijn” Jouw frisse aanwezigheid Verlucht mijn gedachten Spoort me aan om verder te gaan Geeft me nieuwe krachten En waait het soms wat harder Wordt de wind echt gemeen Geselt hij mijn arme hoofd Toch weet ik meteen Hoe hard het ook zal stormen Ik ben niet omver te blazen Hoeveel positiviteit er in mij zit Dat blijft me steeds verbazen Dan denk ik aan fijne momenten Valt de tornado weer even stil Met liefde aan jou denken Dat is alles wat ik wil Je waait door mijn hoofd Door mijn lijf, door mijn bloed Een beetje wind nu en dan Dat doet een mens goed

omdat jouw fonkelende oogjes
niet meer in de mijne kijken
omdat ik jouw nerveuze voetstapjes
niet meer hoor in de gang
omdat jouw handje de mijne niet meer zoekt
als je bang of verdrietig bent
daarom
heb ik jou
het mooiste plekje
in mijn hart gegeven
en daar…
zijn we voor altijd samen

‘Sterk zijn’ zou kunnen betekenen,
dat je zo in het leven staat
dat alles er zijn tijd mag hebben,
ook rouw en droefenis,
naast geluk en blijdschap.

Dat je weerloos durft te zijn,
ruimte biedt voor ontmoeting.
Dat kracht en gevoeligheid
niet van elkaar worden gescheiden.

Dat er lege plaatsen kunnen zijn.
Dat wat pijn doet
bij zijn echte naam genoemd mag worden.

En ons zo herinnert aan wat kostbaar is.

Waar je ook bent
ik zou het niet weten
niet in afstand of tijd te meten
maar ik heb je bij me
diep in mij
daarom ben je zo dichtbij.

Een prachtig gedichtje van onze huisdichter ‘Smooj.

Een prachtig tekstje om iemand te bedanken.

Zelfs bij de donkerste wolken
zie je zo nu en dan
een gouden randje.
Dat is dan omdat er
achter die wolken
een prachtig,
stralend sterretje
verscholen zit.

Een gedichtje van onze huisdichter ‘Smooj. voor een bijzondere verjaardag van een kindje* in je hart.

Een mooi tekstje van onze huisdichter ‘Smooj. voor vaderdag

Na de eerste keer met
komt voor alles
de eerste keer
zonder.

Zonder ons
klein,
lief,
mooi
wonder.

Zo kort.
Zo triest.
Zo mooi.
Zo intens.
Zo was de dag waarop
wie niet alleen jou,
maar ook
een stukje van
onszelf verloren.

Zo groot was ons geluk, nog groter onze hoop. Immens ons verdriet. Sterk onze liefde, samen voor altijd.

Een mooi tekstje om iemand uit je omgeving te bedanken waar je altijd op kan rekenen.

Nog maar zo klein,
maar al zo geliefd.
Ons hart veroverd.
Dromen gekoesterd.
Avonturen uitgestippeld.
Namen verzonnen.
Vol liefde,
alles gepland.

Een mooi gedichtje van onze huisdichter ‘Smooj.