Soms is het heel moeilijk om de juiste woorden te vinden om te praten over het gemis en het verdriet om een kind(je) dat er niet meer is. Zeker de zoektocht naar mooie, troostende tekstjes is vaak moeilijk.
Soms kunnen ook de tekstjes en gedichten van lotgenoten je inspireren.
Daarom geven we hier aan iedereen de kans om zelf een gedichtje in te sturen als troost voor jezelf en voor elkaar.
We kijken alle gedichtjes even handmatig na, dus geef ons daarvoor even tijd.
Vandaag zou ik jou slingers en confettie geven, je feestje vieren, mega fier!
Maar nu laat ik 2 rode ballonnen de hemel in zweven zodat je die kan vangen vanop je wolkje in plaats van hier… 🎈
Gelukkige verjaardag ons Klein Thibautje Krootje.
♡
🧸12.12.20 – ✨️ 01-04-21
knuffels geven, boekjes lezen,
pijntjes met een kus genezen
papjes maken, wasjes draaien,
knopen van een jas aannaaien
dat dacht ik
is wat mama’s doen
wanneer je die twee roze streepjes telt
en lang, lang van tevoren
wordt een mama in jouw hoofd geboren
‘t mamabeeld wordt scherp gesteld
eerst is dat beeld nog een beetje flou,
maar met elke week voorbij,
elke centimeter meer ‘hij’ of ‘zij’,
neemt ‘t mamabeeld aan scherpte toe
ja, ’t zal zwaar zijn, en vermoeiend, monotoon
maar ook zo vol liefde, zo puur en schoon
want da’s wat mama’s doen
mama’s zorgen voor hun kind
’t is oeroude liefde die hen met elkaar verbindt
wist ik veel dat er ook een ander zorgen was
een zorgen zonder papfles, luiers, vuile was
geen kindje om te voeden, troosten, dicht dichtbij te houden
een kindje niet van ‘zullen’ maar van ‘zouden’
geen verhaaltje voor het slapengaan
maar in ’t ziekenhuis, met bolle buik, een sterrenboekje openslaan
niet nadenken over ‘flesjes of de borst proberen?’
maar over ‘wat doen we: begraven of cremeren’?
niet twijfelen over ‘babydoekjes: lavendelgeur of neutraal?’
maar ‘die urne: welke kleur, welk materiaal?’
geen geboortelijst met 101 hebbedingen
maar een kistje met 6 lievigheden die uit ons hart komen springen
geen foto’s van de eerste dagen, weken, jaren
maar een voetafdruk om ons kleintje bekendheid te doen vergaren
geen kindje om te troosten, knuffelen, zachtjes in te tomen
maar eentje om te koesteren, te verbeelden en te dromen
het is een ander zorgen, gebrekkig en geamputeerd
een zorgen dat alle vanzelfsprekendheid ontbeert
’t is zwaar, vermoeiend, surreëel,
’t is veel te weinig veel te veel
maar ‘t is wat mama’s doen
want mama’s, alle mama’s
zorgen voor hun kind
’t is oeroude liefde die hen met elkaar verbindt
van wanneer je die twee streepjes telt
tot ver, ver daar voorbij
is ‘t de liefde die zich scherper stelt
daar is de dood maar peanuts bij
Je beertje
ligt op bed
heb er je foto bijgezet
met bloemetjes er om heen
op het tafeltje
het witte konijntje
van steen
ik weet nog goed
me verwelkomde
met een natte zoen
de handjes in mijn
schoot verwarmen
geborgen voelde
vaders sterke armen
de blos verdween
van je wangen
meer en meer
naar je bedje verlangen
de zon nog scheen
je lach verdween
mama ik ben zo moe
stilletjes gingen
je oogjes toe
Jouw foto
lachend
op een lege bank
een plek die altijd leeg zal blijven
in de klas
en in ons hart
Je verliet ons als een vlinder
krachtig en sterk
levendig en vrij
misschien niet meer hier
maar des te meer daar
lachend van bloem tot bloem
dansend van hart tot hart
raak je ons nog allemaal
ik wacht
mijn leven lang
op de liefde
die nooit kwam
heb er wel van
liggen dromen
iedere morgen
bij het buitengaan
dacht ik
daar is ze dan
geen enkel
heeft ooit
mij hart
doen
sneller slaan
lief kind
je ligt
in mij armen vredig te slapen
met je vingertje in mijn hand
ik voel de warmte
het kloppen van van je
kleine hart
zien opgroeien
als een mooie bloem
open bloeien
een liedje
horen zingen
dartel speels
het huis
doorspringen
traantjes opvangen
van je lief gelaat
wacht nog even
voor je de deur
uitgaat
Soms word ik overvallen
in de tuin of op wandel
bij het zien van tere blaadjes
schoon, broos en al eigenzinnig.
Mijn tranen ervaren zij gewoon
als een warme ochtenddauw.
Dat mag best,
missen,
want dat is eigenlijk hetzelfde
als een draadje dat je meedraagt,
waarvan degene die je mist dan het andere uiteinde draagt.
Zo’n draad is eindeloos lang en blijft voor altijd bestaan.
Missen is niet enkel vervelend, het is ook voor altijd verbonden zijn.
So many wrongs that could have been righteous,
fading in the cloudy past of memories
that will once be lost
to the pleasure of the heart.
missen is een woord dat ik
heel hard had onderschat
het klonk erg zacht, alsof het niet
zo’n grote impact had
want missen blijft je toch niet bij
dat mindert na een tijd
en verliezen is veel erger, want
dat ben je echt iets kwijt
maar missen is een woord dat ik
nu elke dag beleef
een gat, leegte, grote put
in iets waar je om geeft
het gaat niet weg, het wordt niet klein
het hangt echt aan je vast
missen is een woord dat bij
de werkwoorden past
Mijn sterrenkindjes spelen
onder een stralende zon
een broekje en drie rokjes
of hoe het anders kon
Grijze ogen zoals papa
hun lach klinkt als een lied
daarboven enkel vreugde
hier beneden veel verdriet
Mijn sterrenkindjes spelen
immers alleen op dit papier
hoe hard ik ook kan dromen
ze zijn niet hier
De wens zo groot
Het verlangen zo sterk
Zo ontzettend welkom
Hand in hand
Twee vrienden voor het leven
Klaar om de show te stelen
Samen met het opkomen van de dag
Prachtige zonen
Supertrotse ouders
De natuur keihard
Maar ze beloont ons nog…
Voor altijd samen!
Wandelen in de regen
Zonder paraplu
De kans om even los te laten
Die benut ik nu
De tranen van de hemel
Mengen zich met die van mij
Even laat ik me gaan
Mogen alle emoties vrij
En weet je wat het voordeel is
Geen mens die het ziet
Want in de regen merk je’t verschil
Tussen druppels en tranen niet
Wie voelt ook die pijn
van het niet meer samen zijn?
Wie kent er ook dat gemis
dat alsmaar groter is?
Een nieuw geluk betekent niet
het einde van mijn groot verdriet.
Bloemetjes plukken, kaarsen branden
met die oude oma-handen.
Liefje, muizeke, schatje mijn
gaan we nog ooit samen zijn?
als een veertje vloog je weg
je haren wapperend in de wind
veel te kort op deze aarde
oh mijn lieve vlinderkind
ik heb je vleugels niet zien groeien
ineens waren ze er
een engeltje zo kort bij ons
en nu een schitterende ster
Een wolk die er een roze moest zijn
Of een licht blauwe
Maar geen bevreesd donker venijn
Waarop je (ver)dient te zweven
Zorgeloos luid
Geen stilte voor de storm te beven
Kleine wonder wolkjes geluk zaaien
Samen sterk
Rode storm die wel zou overwaaien
Verdriet dat na de storm bedaart
Verkleinde hoop
Hoe je naar de stille leegte staart
Lieve zus,
Waarom ben jij weggegaan?
Was je er niet klaar voor?
Ik wou je zo graag leren kennen.
Samen dingen doen.
En spelen tot 12uur s’nachts.
Ik zou alles doen om jou nog 1 keer te zien.
Ik mis je zo hard.
Ik wou dat ik de tijd kon terugdraaien
Om jou te zien
Als ik je zag, zou ik je knuffelen en nog veel meer
Kom alsjeblief terug
Please, 1 keer.
Liefs, je grote zus
Lieve sterretjes hierboven
Jullie doen ons in iets geloven
Geloven in liefde en samenzijn
Het gemis aan jullie doet zo’n pijn
Hier samen bij elkaar in het licht
Jullie zijn in ons geheugen gegrift
We dragen jullie in ons hart
Want ieder van jullie is apart
Het licht in ons hart
Soms wat verward
Verdriet en pijn
Laat ons met jullie verbonden zijn
Voor eeuwig liefde en een glimlach op ons gezicht
Wanneer onze gedachten op jullie zijn gericht
Laat jullie lichtjes stralen voor eeuwig en altijd
Onze harten voelen deze strijd
Van verbintenis, gemis, verlangen tot een kus
Een knuffel van een broer of zus
De herinnering blijft bij ons allemaal sterk in ons hart
Zo blijven we samen en nooit apart ❤️