Op de dag dat je een kind verliest, verlies je ook een stuk van jezelf.
En dat is een stuk dat je niet zomaar terug kan vinden of weer kan lijmen. Je zal langzaam moeten accepteren dat dit verlies een levensveranderd effect op je heeft. Voor veel ouders is dit ook een troost, want je draagt je kind voor altijd mee, het zal er altijd zijn.
Het kan wel heel beangstigend zijn om te voelen dat het verlies van je kind een impact heeft op heel wat aspecten van je leven. Vriendschappen en relaties komen soms onder druk of worden onverwacht hechter. Soms moet je als ouder op zoek naar nieuwe antwoorden op grote levensvragen over zingeving, werk, interesses, relaties,… Al die veranderingen en verwarring zijn heel vermoeiend. En net daarom moet je durven om jezelf centraal te zetten. Moet je het durven om tijd te nemen, tijd te vragen ook. Tijd om te zoeken naar hoe jij je verdriet en gemis wil meenemen in de toekomst op een manier die voor jou draaglijk is.
Als je iemand anders in de spiegel ziet
Na het verlies van je kind lijkt het alsof je jezelf helemaal moet heruitvinden. Ongevraagd, los van alles wat je tot dan toe kende op zoek naar een versie 2.0 van jezelf. Vaak voelen ouders die een kind verliezen aan dat ze fundamenteel veranderen als persoon. Het is heel normaal dat het voelt alsof je de controle volledig kwijt bent. Je stelt jezelf in vraag. Je panikeert bij de nieuwe ‘ik’ die vaak haast onherkenbaar is, ook voor jezelf.
Misschien was je wel een superenthousiaste, altijd optimistische spring-in-’t-veld en lijkt daar niks meer van over te zijn. Misschien was jij wel een type dat altijd blij was voor ieders babygeluk en kan je nu uit pure jaloezie wel eens venijnig uit de hoek komen. Misschien was jouw huis er wel zo eentje waar de deur altijd voor iedereen openstond en houd je die nu het liefst dicht.
Maar het kan ook anders. Misschien was je vroegere ik zwijgzaam, stil en teruggetrokken en heb je op een of andere manier nu de behoefte om maar te blijven vertellen over je kind. Misschien had je die sportschoenen ergens diep achter in een kast verstopt en voel je nu plots de drang om elke dag tien kilometer te gaan lopen. Of was jij iemand die meteen een ‘like’ gaf op elke vrolijke post op sociale media in je omgeving en heb je nu de neiging om je profiel offline te halen omdat je al die vrolijke foto’s van de perfecte gezinnetjes echt niet meer kan uitstaan.
Wat het verlies ook met je doet, gun jezelf tijd om te doen waar je nood aan hebt. En zeker even belangrijk: gun jezelf tijd om aan die nieuwe behoeften te wennen. Want voor je omgeving is het misschien even schrikken en aanpassen aan de nieuwe, zoekende ‘jij’, maar ook voor jezelf kan het heel confronterend zijn. Het kan bevrijdend zijn om te beseffen dat heel wat andere ouders dezelfde strijd voeren.
Hoewel we jammer genoeg de pijn en het verdriet van deze zoektocht niet kunnen wegnemen, willen we wel heel erg benadrukken dat je er niet alleen bent. Wat jij nu voelt en meemaakt is heel persoonlijk en elk verdriet of elk verhaal is anders, maar wij geloven heel sterk dat ook jij een manier kan vinden om die nieuwe versie van jezelf te worden. Dat ook jij een manier zal vinden om weer gelukkig te worden na het verlies van een kind. Want ja, dat kan.
Wordt het weer hetzelfde als vroeger? Nee, want jouw kind was er en zal er altijd zijn.
Je draagt je kind verder mee, een leven lang.