Ga naar de inhoud

Cremeren of begraven?

Wanneer je kindje overlijdt, komt er op een moment ook een heel praktische vraag: kiezen we voor cremeren of begraven? Het is een beslissing die niemand ooit had willen nemen. En toch is het een keuze die gemaakt moet worden. Er is geen juiste of foute weg, alleen wat op dat moment voor jullie als ouders het meest kloppend voelt. Cremeren of begraven is wettelijk verplicht bij elk overlijden vanaf een zwangerschapsduur na 180 dagen na conceptie.

We zetten de mogelijkheden en hun eigenheid rustig naast elkaar.

Cremeren

Bij crematie wordt je kindje na het afscheid gecremeerd. Nadien ontvangen jullie de as, die een bijzondere en tastbare betekenis kan krijgen. De as kan je dan bijhouden, uitstrooien of verwerken in een juweel, glas of kunst. De laatste jaren wordt er steeds meer voor crematie gekozen, ook voor kinderen.

Veel ouders ervaren bij crematie de mogelijkheid om hun kindje dichtbij te houden. De as kan thuis bewaard worden in een urne op een bijzonder koesterplekje, een knuffelurne of iets wat dicht aansluit bij je wensen. Er wordt daarom vaak meer vrijheid en flexibiliteit ervaren. Zo kan as, volgens de wettelijke mogelijkheden ook worden uitgestrooid op een betekenisvolle plek. Bijvoorbeeld de zee of een tuin.

Heb je liever een plekje om naartoe te gaan of wil je de assen niet thuis bewaren dan kan de urne ook worden bijgezet in een columbarium op de begraafplaats. Dit biedt een vaste herdenkingsplek buitenshuis, terwijl het om crematie gaat. Wanneer je kiest voor een columbarium (of een urnegraf), is het belangrijk om rekening te houden met de duurtijd van de concessie. Zo’n plaats wordt toegekend voor een bepaalde periode (bijvoorbeeld 10, 20 of 30 jaar, afhankelijk van de gemeente). Nadien kan een verlenging nodig zijn. Het is goed om je hierover vooraf te laten informeren, zodat je weet wat dit op lange termijn betekent. Na afloop van een consessie kan je natuurlijk ook altijd een aanvraag indien bij de stad of je gemeente om de urne terug te krijgen.

Sommige ouders vinden troost in de nabijheid en beweeglijkheid die crematie biedt. Anderen ervaren het gemis van een vaste plek juist als moeilijk. Ook dat is heel persoonlijk.

Begraven

Bij een begrafenis krijgt je kindje een eigen rustplaats op een begraafplaats of begraafpark. Dat kan in een kinderperk, op een sterrenweide of in een familiegraf, afhankelijk van wat jullie wensen zijn en wat lokaal mogelijk is.

Veel ouders ervaren bij begraven de zekerheid van een tastbare, vaste plek. Het geeft een concrete plaats om naartoe te gaan, om stil te zijn, te praten, te zitten, bloemen neer te leggen of een kaarsje te branden. Het voelt ook vaak aan als een blijvend monument. Een naamsteen of grafmonument kan helpen om het bestaan van je kindje zichtbaar en erkend te maken. Hier zijn de laatste jaren ook heel mooie en kindvriendelijke alternatieven voor. Neem zeker een kijkje op onze pagina met mooie voorbeelden onderaan. Voor sommige ouders is verbondenheid met familie heel belangrijk en kiezen indien dat er is voor het bijzetten in een familiegraf, zodat hun kindje deel blijft uitmaken van de grotere familiegeschiedenis. Bij een plek buitenshuis kan deze plek ook een bijzondere betekenis krijgen en zo ook onderdeel worden van rituelen op vaste momenten. Denk maar aan verjaardagen, bijzondere dagen of feestdagen.

Ook bij een graf werk je meestal met een concessie voor een bepaalde duur. De termijn en voorwaarden verschillen per gemeente. Het kan helpend zijn om daar tijdig duidelijkheid over te krijgen.

Voor sommige ouders brengt een fysieke plek rust en houvast. Anderen ervaren het als zwaar dat hun kindje op één specifieke plaats ligt. Ook hier bestaat geen juiste of foute keuze.

Veelgestelde vragen