Hoe het allemaal begon
In februari 2009 werd het Berrefonds opgericht door Christine en Wouter. Ze besloten voor de geboorte van hun tweede zoon Nand geen cadeaus te vragen, maar wel donaties om een vzw op te richten ter ere van hun eerste zoontje Berre*.
Wat kleinschalig begon als een mooi idee om andere ouders bij het verlies van een baby te ondersteunen met een koffertje vol spulletjes en inspiratie om tastbare herinneringen te maken, is intussen uitgegroeid tot een warme organisatie. In 2017 werd de werking uitgebreid met een koesterkoffer voor gezinnen die een opgroeiend kind verliezen. We proberen elke dag het verschil te maken voor ouders, grootouders, familie, vrienden en zorgverleners bij het grootst denkbare verlies. Vandaag is de Koesterkoffer aanwezig in alle ziekenhuizen in Vlaanderen en Nederlandstalig Brussel. Een stille bondgenoot voor ouders. Een houvast voor zorgverleners. We geven een stem aan deze ouders en willen het maatschappelijk taboe doorbreken en het verlies van een kind samen bespreekbaar maken.
In 2017 werd het woord Koesterkoffer zelfs verkozen tot ‘woord van het jaar’ en opgenomen in het woordenboek Van Dale.
Een woord geboren uit verdriet. En uit liefde.
Koesterkoffer (m; meervoud: Koesterkoffers)
(Belgisch-Nederlands) koffer met tastbare herinneringen als steun na het verlies van een dierbare, m.n. van een ongeboren of jong kind.
Meer dan een koesterkoffer
De Koesterkoffer is geen oplossing voor het verdriet.
Ze helpt om:
- je kindje te verzorgen
- bewust afscheid te nemen
- tastbare herinneringen te bewaren
- broertjes en zusjes te betrekken
- liefde zichtbaar te maken
En ze opent de deur naar het bredere aanbod van het Berrefonds.
