Ouders die eerder afscheid hebben moeten nemen van een kindje, dragen vaak een rugzak van liefde, warmte, gemis en kwetsbaarheid met zich mee. De komst van een broertje of zusje kan naast hoop en blijdschap soms ook extra spanning, bezorgdheid en onzekerheid met zich meebrengen. Wat voor andere ouders vanzelfsprekend lijkt, kan voor hen extra beladen of spannend aanvoelen. Afscheid nemen aan de deur, vertrouwen geven aan anderen, hun kindje loslaten… het kan allemaal dat tikkeltje moeilijker zijn.
Misschien stellen ze vaker vragen, bellen ze sneller tussendoor, hebben ze nood aan extra bevestiging of regelmatige updates. Probeer deze bezorgdheden niet te zien als controle, maar als een manier waarop zij proberen omgaan met wat ze hebben meegemaakt. Een warme, open communicatie kan hierin een wereld van verschil maken. Vraag gerust wat voor hen helpend is. Zijn ze misschien gerustgesteld met een extra wenmoment? Zijn er bepaalde data die gevoelig liggen? Willen ze regelmatig een berichtje of foto? Probeer hierin, waar mogelijk, flexibel te zijn.
Ook kleine signalen kunnen veel betekenen. Het noemen van de naam wanneer de ouders erover vertellen. Het herkennen van een koesterbandje. Het durven luisteren. Het verdriet erkennen. De grootste steun zit in de kleine gebaren. Warme woorden of een luisterend oor kunnen zorgen voor verbinding, vertrouwen en een stukje geruststelling.