Ze worden gemist

Ze worden gemist, al het kleins dat, in en uit, onze buiken niet groot kon worden.
Al het leven dat wij in ons vrouwenlichaam veel te kort bij ons hebben mogen dragen.
Alles wat al zo goed in ons leven paste, maar hier nooit, of maar even, mocht zijn.
In alle warmte en zachtheid, getekend door angst en verdriet.
Waar liefde en verbondenheid, vanaf het allereerste bestaan, in onze harten worden gedragen.
Ze worden gemist.