Ruimer dan tevoren

Klein als jij nog was,
zijn onze woorden nu.
We weten niet wat te zeggen,
wat te denken,
nauwelijks wat te voelen.

Met lege ogen staren we naar elkaar,
stamelen verdriet.
Maar het helpt niet. Nog niet.

Klein nog was jouw hart,
groot wilde het worden,
zou het ooit zijn.
Dat hoopten we.
Maar het hield op,
zoals jij echter nooit.

Je krijgt nu ons hart,
woont ruimer dan tevoren.

En straks,
als we dat ook kunnen geloven,
zullen we zeggen,
telkens ons hart even opspringt:
Kijk, onze kleine meid,
ze danst weer in onszelf