Ode aan mijn eerste kind.

wie was je
was je een jongen of een meisje
je was en blijft ons eerste kind
je was er en je bent er nog
maar nog voor je levensvatbaar was ging je onverwachts op reis… heel ver weg
jouw vertrek gebeurde plots en heel snel, zo plots uit het niets
we hebben je nooit gezien
we hebben je nooit gevoeld
we hebben wel héél zachtjes tegen jou gefluisterd
een droom spatte uiteen
vragen stellen kon toen niet
en het leven ging verder
en ik bleef alleen of niet…
maar je leeft in mij, geheel onbekend, maar niet onbemind
voor altijd in mijn hart al 44 jaren lang