Hoe leef ik verder?
zonder moeder,
zonder parel van een dochter?

Mijn wortels reiken, zoeken
blind naar mijn moeder
Mijn ogen turen naar de hemel,
rusteloos …
Op zoek naar die ene
schitterende ster …

Hoe zou het zijn?
Hoe zou ze zijn geworden?
Hoe zou onze moeder-dochterband zich verder ontvouwen?

Tussen wortels en sterren sta ik stil,

Verweesd.

Als een boom die een
belangrijke tak mist…
Hoe kan ik nog groeien?
Hoe kan ik nog hoopvol naar de zon reiken?
Hoe kan ik nog vrucht dragen
en zachte lommerte bieden
aan wie ik liefheb?

En toch, heel stil, groeide er
nieuw leven in de schaduw
van gemis

De afgelopen 10 jaar leerden
mijn bladeren hoe ze weer
licht konden vangen.

Vier kleine kerels werden groot
Hun ogen vol leven
Hun hart kloppend
op het ritme van de toekomst

Een lieve man aan mijn zijde,
en samen
groeien we verder

Soms fluistert de aarde …
Dagelijks antwoordt de nacht.

En even, heel even
lijkt alles één adem.

Dankbaar voor wat was.
Dankbaar voor wat is.
Dankbaar voor wat nog komen zal.