Post Message

Mollom CAPTCHA


Ilse : dnka u voor alles

 

‘s Avond binnengaan in het ziekenhuis met knikkende knieën en niet weten wat er ons te wachten staat en hoe we  zullen opgevangen worden, niet weten wat ons gaat over komen en weten dat je de zwangerschap, waar je 2 jaar hebt op gewacht, moet stopzetten op 15 weken om medische redenen, weten dat dit de enige juiste keuze is voor ons zoontje Leon* maar het doet pijn en raar. Hoe gaan we hier opgevangen worden, hoe gaan ze ons bekijken, behandelen, wat gaat er gebeuren,….

 

 

 

Als snel werden we op ons gemak gesteld door de vroedvrouw en verpleegkundige.  Stillaan kwam alles op gang, ze stelde ons op ons gemak en vertelde over het Berrefonds en de doos met spulletje  die ze gingen brengen om te kijken.

 

 

 

Het zijn zo een kleine dingen, een voetafdrukje, fotootjes, een dekentje en de herinneringsdoos maar het betekend zoveel.   We voelen ons gesteund en begrepen en hebben nu nog iets tastbaars van onze jongen, het enige wat we nog hebben.

 

 

 

We willen daarom het Berrefonds maar ook het ziekenhuis Sint Jozef van Bornem danken voor deze attenties en aandacht, het is voor ons een steun in deze moeilijke tijd.

 

 

 

Dank u voor alles

de mama's van Leon 22/6/17*

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Thursday, 10 August 2017
Ilse : dank u

22/6/17 hebben we op 15 weken zwangerschap ons jongetje moeten afgeven.  

We zijn 21/6 binnen gegaan in het Sint Jozef ziekenhuis in Bornem met veel angst van voor wat komen ging.  We zijn super goed opgevangen daar door de verpleegkundige/vroedvrouwen/gynaecoloog en ook mede door het Berrefonds. voor deze dag hadden we van het fonds nooit gehoord.

Jullie hebben het afscheid voor ons menselijk gemaakt, door het aanbieden van de kleine attentie die later zoveel meer zijn dan 'klein'

Het  zijn mooie tastbare herinneringen. Het enige wat nu nog overblijft.  

 

dank u voor alles wat jullie doen!

 

 


Monday, 07 August 2017
Yasina: Mijn klein engeltje

Ik heb mijn zoontje verloren na een zwangerschap van 22 weken verloren dankzij de goede opvang en de zorgen van de vroedvrouwen en de verpleegster van janpalfijn merksem hebben ze het draaglijk gemaakt toen ze na de bavalling met de herineringsdoos afkwamen zaten zijn voetafdruk en handafdruk en fotos erin elke keer als ik het wat moeilijk heb neem ik die doos en hou ik zijn dekentje vast waar hij in lag dank u voor de doos het maakt het een beetje draaglijk en de engeltjesboek waar je je pijnlijke situatie  in kan schrijven en steun kan vinden bij elkaar via de engeltjes boek 

Dank u voor de steun 


Saturday, 27 May 2017
isabelle: naaien

Ik word stil als ik hier veel getuigenissen lees! Ik kan me alleen maar proberen voorstellen hoeveel verdriet alle mama's en papa's moeten doormaken bij het verlies van hun kindje. Ik ben zelf mama van 2 schatten en die zijn het dierbaarste wat er is!

Ik heb vandaag 10 hemdjes opgestuurd die ik met veel liefde en zorg genaaid heb. Ik hoop dat ik daarmee een beetje kan meehelpen bij de verwerking van dit grote verlies.

Een prachtig initiatief die ik in de toekomst verder wil blijven ondersteunen.


Friday, 21 April 2017
Phara: Oneindig keer bedankt!

Op 10/04/17 namen wij afscheid van ons zoontje in het St Jozef ziekenhuis te Bornem na 18 weken zwangerschap, 

Wij hadden geen idee wat ons te wachten stond en toen de verpleegster langskwam met jullie herinneringsdoos verdween een klein beetje angst van wat er ons te wachten stond... 

We hebben foto's genomen, van ons mooi mannetje in zijn vestje en wikkeldoekje en deze pronken nu op onze kast thuis, ik ben zo fier op hem en we hadden hem zo graag leren kennen, maar dit was ons niet gegund... 

Wij willen jullie heel hard bedanken! Nu hebben we prachtige, tastbare herinneringen en dit is zo belangrijk voor ons,

heb ook al een gift gestort en ga ook over jullie vertellen bij familie en vrienden zodat ook zij mss een gift storten.

 


Wednesday, 19 April 2017
Lobke: Mooi initiatief

Op 02/03/2017 hebben wij afscheid moeten nemen van onze tweeling Liv & Lewis.

Ze werden geboren na een zwangerschap van 25 weken maar waren veel te klein voor deze wereld.

Ik wil jullie bedanken voor de mooie herrinneringdoosjes die we hebben gekregen, we hebben hier heel veel steun aan.

Het kraamgeld van Liv en Lewis willen wij aan jullie schenken zodat jullie dit prachtige initiatief kunnen verder zetten en nog heel veel ouders kunnen helpen.

Lobke


Friday, 14 April 2017
oma en opatje Leon* en Morris: Dank u

Bedankt voor het juiste woord ,dat lieve gebaar,de schouder om op te huilen die jullie aan onze kinderen (mama en papa van Leon* en Morris) gaven op die momenten dat wij onze woorden en krachten niet vonden.De mooie herinneringen zijn voor hen een steun om samen met Leons* tweelingbroertje Morris hun gezinsleven met veel liefde voor elkaar verder te zetten. Wij storten graag een bijdrage voor zo een warme, liefdevolle organisatie.

oma en opatje Leon* en Morris      


Friday, 17 February 2017
Andy: Warmathon

Ik heb vlak voor kerst de Warmathon in Antwerpen gelopen met het team van AZ Monica ten voordele van dit fonds.

Ik wist eigenlijk helemaal niet ten voordele van wat ik gelopen had, tot ik hier terecht kwam.

Ik ben zelf geen ouder maar toch oprecht ontroerd en fier als ik dit lees. Jullie zijn nodig!


Thursday, 05 January 2017
Els: Constantijn

Wij zagen de reportage van het Berrefonds op tv en waren erg geraakt. Zo'n mooi initiatief!

31 jaar geleden, op 5 oktober 1985, werd ons eerste zoontje, na een probleemloze zwangerschap van 33 weken, doodgeboren. Wij waren totaal verpletterd en lamgeslagen. 

Was er toen maar een Berrefonds geweest!

We hebben ons kindje maar heel even gezien. Hij was zo mooi, zo volmaakt. Ik heb hem zelfs niet aangeraakt, niet gekust, niet geknuffeld, geen haartjes afgeknipt, zelfs geen foto gemaakt. Geen kleertjes meegegeven om hem te begraven.

Toen de verpleegster hem kwam tonen bewoog ze zijn hoofdje een beetje en zijn mondje ging open. Er kwam een geluidje uit dat op een kus leek en heel even dacht ik ...

Het was destijds zelfs niet mogelijk om een kindje dat niet levend geboren werd een naam te geven. In het trouwboekje stond heel cru "doodgeboren kind van het mannelijk geslacht". Wij hebben hem Constantijn genoemd, naar een prachtig oud-Nederlands gedicht van Vondel: "Constantijntje, cherubijntje, zalige  lijntje van omhoogh ..."

Gelukkig is de opvang sindsdien veranderd en worden de getroffen ouders veel beter begeleid en zijn jullie er!

Veel succes met het Berrefonds en een dikke, warme knuffel.

Els

 

 

 

 

 

 


Sunday, 04 December 2016
Els: .

Hallo,

 

Ik ben Els, heb een meisje verloren tijdens de zwangerschap, ze kreeg van ons de naam Sterre.... ondertussen ben ik weer ebzig, om een kindje te krijgen, de kans is klein... ik heb fertiliteitsproblemen.

 

Ik had nog nooit van jullie gehoord eerlijk gezegd. Ik volg zelf de opleiding Kinderwensconsulent, op zich bij het initiatief KInderwens Vlaanderen. Ik kijk ook geen tv, maar een vriendin stuurde me dat net door via fb, een filmpje van Iedereen Beroemd.

 

Ik vind het wel mooi wat ik in dat korte fragementje zag....

Ik wilde dat toch eeven zeggen...

Ik weet niet juist wat jullie doen, maar dat vond ik toch al mooi!

 

groeten


Monday, 28 November 2016
Dirk en Ann Van de Veire-Latré: Thiemen en Ielke

Beste,

 

Zonet zag ik jullie item in Iedereen Beroemd op één.  De novembervakantie is de laatste 18 jaar er eentje met een dubbel gevoel: vakantie en het herdenken van onze tweeling Thiemen en Ielke, geboren na goed 29 weken op 29/10/98 en gestorven op 31/10 en 3/11. De afdeling neonatale in het AZ. Sint Jan in Brugge heeft ons super opgevangen en begeleid. Ik geef les in aan het Technisch instituut Heilige Familie in Brugge en goed twee jaar voorden hadden mijn leerlingen van het 5de jaar BSO kleding slaapzakjes gemaakt voor de vroeggeborenen. Nooit gedacht dat mijn kinderen die ooit zouden dragen. Ze zijn er ook in begraven. Het is ongelooflijk belangrijk wat jullie doen, herinneringen vervagen soms, maar als ik de knuffels in hun herdenkingsbakjes zie,dan komt alles terug.

Blijven doen en bedankt !

Dirk


Monday, 28 November 2016
Jessica: Bedankt!

16 November is ons kleine mannetje met 25 weken ter wereld gekomen, hij was waarschijnlijk een week daarvoor overleden.

In het st. Augustinus ziekenhuis in Wilrijk hebben ze alles voor mij en de kleine man gedaan wat ze nog konden.

Aan de muur hangt nu een hele mooie afdruk van zijn voetjes en handjes, iets waar ik nooit aan gedacht zou hebben maar ik ben er zo blij mee.

Bedankt dat jullie er zijn en dat het Augustinus zkh deze mooie dingen doet in samenwerking met jullie.

Zoals velen van jullie ervaren kom je terecht in een verschrikkelijke periode, maar ik ben in ieder geval blij dat jullie er waren..


Friday, 25 November 2016
An: Ons meisje

Op 29 november 2013 werd ons klein engeltje geboren . 

Op 26 weken zwangerschap kwam ons dochtertje noor te wereld . 

Veel te vroeg en niet sterk genoeg om te overleven in deze grote wereld . 

Ons meisje had CAMLL ( een gezwel aan de longen) .

wij werden in het st augustinus ziekenhuis in wilrijk super goed opgevangen . 

Ik weet na de geboorte van ons prinsesje wat een tastbare herrinering waard is en daarom steun ik jullie initiatief volop ! 

Dit maakt zoveel verschil . Wij hebben zelf geen gebruik kunnen maken van een herrineringsdoosje. maar de waarde van zoiets is onschatbaar . 

Lieve groetjes an

 


Wednesday, 21 September 2016
An: mama van Arno *

Beste mensen van het Berrefonds,

helaas (maar gelukkig ook) leerden we jullie kennen deze maand. Ons zoontje Arno werd geboren op 24-8-16 na een zwangerschapsduur van 17 weken. Dankzij jullie lovenswaardige iniatief prijken hier nu twee mooie voetafdrukjes van ons sterretje. Wij zijn nog een beetje overdonderd nu omdat het allemaal heel recent is maar in de toekomst zouden we graag wel met jullie in contact komen.

Groetjes aan alle mama's en papa's van sterrekindjes

An


Friday, 26 August 2016
Caroline : Mooi initiatief !

Beste ouders en oprichters van het Berrefonds,

Op aanraden van een collega, kwam ik op jullie website terecht.

Ik ben zelf in november 2015 bevallen van een zeer mooi meisje, Nette genaamd.

Met de 20 weken echo constateerde ze in Geel een hypoplastisch rechterhart en kleine longvaatjes.

De weken daarna waren een rollercoaster van emoties, tussen hoop en wanhoop, twijfel en doorzetten...

We besloten haar het leven te geven.

Na een vlotte bevalling op 38/4 weken, was een eerste open hart operatie zelfs niet mogelijk. 1u na de geboorte trad cyanose op en zuurstoftekort.

We hebben ze nog 22u bij ons gehad, vooraleer ze voorgoed een sterretje aan de hemel werd.

Dank je voor deze website en initiatieven, ze doen deugd voor vele ouders die een kindje verloren hebben, als steun, warmte en medeleven in moeilijke tijden.

Het went waarschijnlijk nooit, de leegte, het gemis, maar wordt verzacht door mensen zoals jullie !

Caroline en Gerry

grote broer Benth

Nette *  19/11/2015


Thursday, 04 August 2016
Emilie: Berre

Heel toevallig kom ik op deze website terecht.

Hoe vreemd...

We hebben in 2012 een zoontje verloren tijdens de (vroegtijdige) bevalling, die we Berre genoemd hebben.

We kozen ervoor die naam voor onszelf te houden, dus niemand weet dit eigenlijk.

Het doet me dan wel iets dat er een Berrefonds is...

 

Mooi initiatief!


Sunday, 03 July 2016
wendy: mama van sterre

Berrefonds-ik wil jullie bedanken voor de mooie herinneringsdoos, het mooie dekentje, de vilten sterren, ...... een doos waar ik veel aan heb en op mijn kast staat naast de urne van Sterre.

Onze dochter Sterre is op 18 weken geboren en een sterretje geworden. Ik heb liefdevol afscheid kunnen nemen, haar vastgehouden, gestreeld, fotos en voetafdrukjes genomen. Een intens proces voor mezelf maar ook als koppel. Een te zwaar proces zo blijkt nu.... 

Maar ik blijf over haar praten, ik zal haar nooit meer vergeten!


Sunday, 12 June 2016
gerda: moemoe van Gusje

hallo lieve mensen ,

 ik stel me even voor . ik ben gerda maes uit ravels 53 jaar en moemoe van ons Gusje die vorig jaar 50 juli overleden is aan wiegedood

gezond int bedje om noot meer wakker te worden........vanaf nu vasthouden op een andere manier

ik heb een hobby gevonden en wil deze helemaal met jullie delen .

ik maak als therapie (waar ik innerlijk wat rust in kan vinden van keien , ja gewoon keien kleine juweeltjes .

ik deel hier even mijn pagina zodat jullie die kunnen bekijken. er staan filmjes op ook dus je bent even bezig hiermee.

eerste en tweede paasdag eind deze maand is het hobbybeurs hier in het dorp. ik ga al mijn steentjes verkopen en al de gelden worden naar jullie overgemaakt.

ik heb zelf juweeltjes ook aangekocht maar ik reken er niets voor aan. alle opbrengsten gaan naar jullie die het zo nodig kunnen gebruiken om lotgenoten te helpen en als troost zijn.

ook vind ik het zo mooi wat jullie doen dat ik geen minuut twijfelde om te kiezen waar het geld naar toe moest gaan. ik sta ter jullie beschikking en zal mijn best doen.

lieve mensen ik wil jullie tot steun zijn als grootouder want ook die missen hun kleinkind 

https://www.facebook.com/Gerds-love-stones-1228789170480225/timeline

xxxx lieve groetjes moemoe van Gusje mateusen


Wednesday, 09 March 2016
Esther Kint: Ouders van Stef

Wat een mooi initiatief. Op 5 april 2007 is onze zoon Stef geboren. Door zwaar zuurstoftekort is hij ook op neonatologie van UZA gekomen. Stef lag 3 bedjes van Berre. Wij kunnen ons jullie gezin nog heel goed herinneren en vonden het toen heel aangrijpend toen Berre overleden is. Wij hebben ons de afgelopen jaren nog geregeld afgevraagd hoe het met jullie zou gaan. Via de radio hoorde mijn man vandaag van jullie fonds, prachtig. Stef is ondertussen 8 jaar en meervoudig gehandicapt als gevolg van het zuurstoftekort. Desondanks zijn we heel gelukkig met hem, ondanks de tegenslagen en grote aanpassingen. Hij geeft ons veel liefde en als hij naar ons lacht, is alles weer goed. Hij heeft daarna nog 2 gezonde zusjes gekregen. Wij wensen jullie het allerbeste en doe zo voort met het Berrefonds.

Esther, Angelo, Stef, Roos en Liz


Wednesday, 02 September 2015
Lexy: onze ster

beste berrefonds,

graag wil ik jullie ontzettend bedanken in deze moeilijke dagen,

donderdag ben ik na 20 weken bevallen van onze ster lexy,

door jullie heb ik haar nog mooi kunnen aankleden en heb ik hier thuis toch nog een aandenken aan haar.

Op dit moment denk ik dat de pijn nooit zal overgaan maar door de herrinneringen kan ik als de zus van vakantie komt toch tonen hoe ze eruit heeft gezien,

 

nogmaals veel dank

 

mama van lexy l,


Saturday, 06 June 2015
Ouder van een Berre: onze ster

Beste ouders,

In Libelle deze week las ik een klein artikel van jullie Berrefonds. Het is een naam die niet zoveel voorkomt en het trok meteen mijn aandacht, dus ben gaan kijken naar jullie website. Wat een prachtig iets wat jullie doen.

Zelf ben ik mama van een zoontje Berre, die eveneens in 2007 werd geboren onder een voor ons mooie sterrenhemel, al is de situatie bij mij iets anders.

Mijn man is verongelukt toen ik 2 maanden zwanger van ons eerste kindje en na bang 9 maanden afwachten of alles wel goed zou zijn, is ons zoontje Berre (de naam die mijn man wenste voor een jongen) ter wereld gekomen. Hij is nu een stralende, vrolijke jongen van bijna 8 en ook wij hebben een mooie herinneringsdoos ooit gekregen met dierbare spullen in verzameld van zijn papa.

's Avonds staan we vaak met z'n tweetjes te kijken naar boven en staan we er vaak van versteld hoe mooi de sterrenhemel kan zijn. Het is en blijft een gemis, onder welke omstandigheden dan ook en het verraste me omwille van dezelfde naam voor ons zoontje.

Ik wens jullie nog veel geluk, met jullie project en voor jullie zelf en dat jullie project nog veel steun mag krijgen. Ik ga in ieder geval proberen mijn haken terug op te krikken om zo toch iets moois te kunnen maken voor al die mensen die een gemis moeten ervaren.

Warme en lieve groeten,

Patricia, mama van Berre

 

 


Friday, 17 April 2015
Ouders van Arthur Van Gestel : Bedankt

Op 20 november 2014 verwelkomden we onze 2 kindjes Arthur & Oona.  Door een zwangerschapsvergiftiging en afname van gewicht bij Arthur werd een keizersnede gepland en werden onze kindjes zeven weken te vroeg geboren.  Hoewel onze kindjes een lange tijd op de prematurenafdeling in het Sint Jozef ziekenhuis verbleven, waren we super gelukkig!  Onze 2 prutskes deden het super goed en dolblij waren we toen we net voor kerstmis naar huis mochten.  De avond voor kerstmis zijn we nog met zijn 4 inkopen gaan doen voor het kerstmenu.  Zoiets gewoon maar toch zo speciaal... We hadden nog niet direct plannen, gewoon genieten van elkaar, dat was voor ons het aller belangrijkste!

De volgende maandag moest ik voor het eerst terug gaan werken.  Wat als een normale werkdag begon, zorgde voor een volledige ommekeer in ons leven.  Mijn vrouw belde me rustig maar duidelijk overstuur dat ze graag had dat ik onmiddellijk naar huis wilde komen.  Arthur was plots gestopt met ademen.  Doordat mijn vrouw verpleegkundige is, is ze onmiddellijk gestart met de reanimatie.  De poetsvrouw die aanwezig was heeft onmiddellijk de mug gebeld.  Heel de straat, inclusief mijn ouders die net langskwamen, waren volledig in shock nadat er een ambulance met loeiende sirene aangereden kwam.  Na een tweede reanimatie werd Arthur overgebracht naar een ziekenhuis vlakbij.  Hij reageerde terug spontaan maar werd bleker en bleker. Na twee dagen vonden we het welletjes.  Hij lag immers op een gewone afdeling en er werden geen serieuze onderzoeken gedaan. Toen uiteindelijk bleek dat zijn hemoglobine ontzettend laag was hebben we gevraagd om hem onmiddellijk naar het Augustinus ziekenhuis te brengen.  

Daar werd er al na enkele minuten een ct genomen van zijn hersentjes en werden we door de aanwezige artsen in een afzonderlijke kamer geroepen voor een gesprek.  We voelden het gewoon aan en toen de dokter ons vertelde 'het is niet goed' werden we overweldigd door emoties.  Er was een enorme bloeding in de hersentjes.  Het enige dat er nog gedaan kon worden, was een overplaatsing naar het Gasthuisberg ziekenhuis in Leuven.  We konden onze familie nog verwittigen en gelukkig zijn we met z'n allen nog samen kunnen komen.  Die avond mochten we blijven slapen vlakbij Arthur, maar ik kon hem niet alleen laten en ben er heel de tijd bij gebleven.  Die nacht heb ik veel gesproken met de verpleegster die voor Arthur zorgde.  Vriendelijk, correct maar met momenten hard.  Hard omwille van haar uitspraken dat we realistisch moesten zijn en dat Arthur 'een tikkende tijdbom' was.  Deze uitspraken zijn me wel bijgebleven maar hebben achteraf ook wel geholpen in de verwerking hiervan.  De dag nadien hebben we Oona en Arthur laten dopen.  Het was een enorm warm moment en een prachtige viering.  Met heel de familie samen rond onze 2 kindjes.  We hebben toen veel gehuild, maar hierdoor konden we echter na het doopsel ook de diagnose van de arts beter begrijpen en konden we duidelijkere vragen stellen. Arthur leed aan de ziekte van rondu-osler weber.  Een zeldzame familiale ziekte waarbij de bloedvaten (vooral in hersenen, longen en darrmen) minder stevig zijn en hierdoor aneurysma's kunnen gaan vormen.  Hij behoorde tot het zeer selectief groepje met ernstige symptomen op jonge leeftijd.  Ze vertelde ons dat ze niets konden doen maar dat er misschien nog hoop was in een ziekenhuis in Parijs.  Parijs reageerde niet onmiddellijk door de feestdagen en hierdoor moesten we afwachten en hopen dat er geen tweede bloeding zou volgen.  Enkele dagen later dachten we dat de situatie onder controle was en hadden we voor het eerst vlakbij een hotel geboekt.  Die nacht werden we echter door de nachtverpleegkundige wakker gebeld.  Het was niet goed met hem en we moesten onmiddellijk komen.  Daar lag hij weer levensloos voor ons.  Iedereen deed wat hij kom, maar niemand had op dat moment goede hoop.  Hij kon toch nog geïntubeerd worden en wonderenswaardig kwam hij er toch weer boven op.  Toen wiste we het zeker!  "Koning Arthur" had zijn naam niet gestolen.

Ondertussen was er een heel hetse ontsaan op facebook en werden we enorm gesteund door familie en vrienden.  

Die middag was er eindelijk contact met Parijs.  We namen afscheid van onze dochter, familie en vrienden en zijn de dag nadien 's morgens heel vroeg vertrokken naar Parijs.  We dachten aan een nog moderner ziekenhuis.  Groot was dan ook onze verontwaardiging toen we daar aankwamen in een enorm verouderd/grijs ziekenhuis.  Niemand sprak er met ons, er was geen internet, we sliepen op een kleine kamer met een kapot bed en zonder douche.    Hierbij waren er die dag net terroristische aanslagen gebeurd waardoor de operatie 2 dagen is uitgesteld.  Arthur is uiteindelijk geopereerd en wat normaal vlot zou verlopen was toch niet zo gemakkelijk dan gedacht.    We kregen van de chirurg in gebrekkig engels de anatomie uitgelegd (waar we op dat moment niet echt nood aan hadden) en dat de operatie gelukt was voor 75 %.  De chirurg had echter geen tijd voor verdere uitleg...  Daar zaten we dan in Parijs, blij dat Arthur er nog was maar uiteindelijk nog met zoveel vragen...  Arthur deed het na de operatie weer ontzettend goed en was zelf daar de lieveling van de afdeling. Ik heb toen heel de tijd contact gehad met de professor van Gasthuisberg die ons de uitleg gaf die we in Parijs niet kregen.  Alles zou afhangen van de uitslag van de MRI.  Na een week (en toen ik dacht dat alles terug goed ging komen) ben ik terug moeten gaan werken en werd ik afgelost door mijn schoonouders.  Er ging die dag een MRI gepland worden maar niemand wist wanneer.  Toen ik terug in België was bleek de MRI gebeurd toen mijn vrouw was gaan eten....  2 dagen later hebben we pas de uitslag gekregen!  De resultaten waren slecht want hij zou ernstige lichamelijke en geestelijke schade hebben opgelopen en er werd misschien nog een operatie overwegen.  Toen uiteindelijk toch niets werd gedaan, heb ik de verhuis naar Leuven kunnen versnellen.

Het was een enorm emotioneel moment toen ik de ambulance op de spoed opwachtte.  Er kwamen alleen maar lachende gezichten uitgestapt.  De dokter, de verpleegkundigen, mijn vrouw en... een lachende Arthur.  Hoewel de MRI enkel slecht nieuws had gegeven zag hij er super goed uit en hadden ze toch lichtjes hoop dat het misschien allemaal wel zou meevallen.  De invloed van bloedingen op de hersentjes van een kindje zijn immers onvoorspelbaar.  Hij is nog enkele dagen in Leuven gebleven en toen mochten we terug naar huis.  Die nacht is hij echter bij mij moeilijk beginnen te eten.  We dachten eerst aan reflux en zelf het ziekenhuis vond dit niet verontrustend.

Toen we eindelijk thuis kwamen hebben we nog meer genoten.  We kregen veel steunbetuigingen en de buren hadden met heel de straat een levensboom gemaakt.  Twee dagen later begon hij echter frequent te braken.  De huisarts was langs geweest maar net op dat moment deed hij het weer goed.  We zijn nog eens op controle geweest in het Augustinusziekenhuis.  Daar vonden ze niets speciaal en zoals iedereen vonden ze dat hij er super uitzag.  We lieten ook dagelijks een kinesiste komen en zelf zij vond dat al zijn bewegingen normaal waren.  De maandag daarop ben ik terug gaan werken en kreeg ik weer telefoon van mijn vrouw dat hij terug had moeten braken en toch nog eens op consultatie ging.  We maakten ons echter nog niet direct zorgen. Toen kreeg ik plots weer telefoon dat de omtrek van zijn hersentjes was toegenomen. Het Augustinusziekenhuis stond in contact met het Gasthuisbergziekenhuis en geraakte gefrustreerd doordat Parijs weer niet reageerde.  Uiteindelijk hebben ze besloten omdat er geen andere keuze was dan te opereren.  Deze operatie was echter met enorm veel risico's maar anders zou hij komen te overlijden.  Na weer heel bang af te wachten was de operatie echter heel vlot gegaan.  Een uurtje later dronk hij weer zijn papflesje op als voordien.

De dag nadien wilden we na al de emoties vroeg gaan slapen en zouden we Arthur slaapwel zeggen.  Toen we daar aankwamen was hij plots heel onrustig.  We zijn er toen weer heel de tijd bij gebleven. Toen we gingen slapen werden we terug wakker gemaakt.  Heel het verhaal speelde zich terug af als van voordien. Ik heb 7 uren lang zijn handje vast gehouden.  liet ik los dan begon hij te huilen.  Na onderzoeken bleek hij niet meer te genezen.  Hij heeft toen heel de nacht afwisselend op onze buik gelegen.  Met zijn ogen wijdt open keek hij ons aan en was hij gerust.  De nacht zelf heeft hij echter veel pijn geleden en is hij in het bijzijn van zijn papa en mama van ons heengegaan.

 

Als ouder is het verliezen van je kind onmenselijk zwaar.  We hebben er alles aan gedaan om een prachtige viering te geven voor onze Arthur.  We zijn hierin geslaagd.  Het afscheid was prachtig maar nu 2 maanden later is voor ons de tijd nog steeds blijven slilstaan.  We staan op en we denken aan Arthur, we gaan slapen en we denken aan Arthur en heel de nacht dromen we over Arhtur.  Via mijn verhaal wil ik het berrefonds bedanken.  Door de verpleegkundige die er bij was toen we afscheid namen van Arthur hebben we leren kennismaken het berrefonds.  Dit fonds heeft ons enorm geholpen om in het ziekenhuis op een mooie manier afscheid te nemen.  

 

Veel liefs van de papa van Arthur

 

Tuesday, 31 March 2015
De ouders van sterretje Cyan*: Bedankt!

Lieve ouders van Berre,
Op 30/05/2014 stond onze wereld stil! Na 34 weken zwangerschap was alles ineens voorbij! Maandag nog op controle geweest en alles was perfect in orde. Blijkbaar had de natuur er op woensdag of donderdag dan toch anders over beslist! Op 31/05/2014 ben je geboren een dag om nooit te vergeten! Ons "grote" ster heet Cyan, zijn zus Amy is er super trots op en vertelt nog steeds hoe hard ze je mist en zo graag had leren kennen. Maar door jullie hulp van de mooie doos helpt het haar ook wel. Het mooie boekje om te vertellen waar hij is. Het heeft ons enorm deugd gedaan om die steun te krijgen, en te merken dat we er niet alleen voorstaan. Wil jullie er nogmaals voor bedanken!


Friday, 10 October 2014
Yoni en Fenja ouders en grote zus van Fr...: DANKJEWEL

Dag Wouter en Christine,
Op 29 Juli 14 is onze jongste dochter Free geboren na 25 weken zwangerschap. Free was nog niet klaar voor deze wereld. En we hebben de zelfde avond nog afscheid moeten nemen van haar. Meestal gebeurd zoiets in films, in dromen, aan de andere kant van de wereld een ver-van-mijn ben show denk je dan... Tot nu. Dan staat je wereld stil. De klop is enorm!
Wij werden enorm goed opgevangen in het ziekenhuis St Augustinus op de dienst neonatologie. En omringt door de beste zorgen. Maar dokters zijn ook maar mensen. Ze zijn niet sterker dan jij en ik en weten ook niet alles. Na het afscheid van onze kleine meid hebben we een mooie doos gekregen dankzij jullie initiatief! Er zaten echt zo'n waardevolle spullen in zoals haar luiertje, lakentjes van de couveuse, thermometer, mutsje, voetafdrukjes noem maar op. Ook voor onze oudste dochter deed deze doos goed. Ze kijkt er vaak in als ze haar kleine zusje mist. DANKJEWEL Benny, Yoni en Fenja ouders en grote zus van Free


Monday, 18 August 2014
Marjan: Xxx

Lieve ouders van berre
Zaterdag heb ik deelgenomen via cathleen aan de naaimaraton ik was blij aan zo een goed initiatief te kunnen helpen
Graag wil ik jullie in de toekomst nog helpen
Ik heb het geluk gehad van 4 gezonde kleinkinderen te hebben maar heb onlangs heel erg meegeleefd met het verlies van mijn collega haar baby ! Misschien daarom dat ik dit project zo wil steunen ! Ik bezorg de kleedjes die ik thuis maak via cathleen
Nog heel veel moed en tevens succes met jullie doel


Sunday, 06 April 2014
Steve en Anneke, de trotse ouders van Il...: Met liefs

Beste ouders van Berre,
ons zoontje is op 11 januari 2014, op de leeftijd van 29 dagen, overleden in het UZA. Het herinneringendoosje wordt bij ons immens gekoesterd en dan voornamelijk zijn hand- en voetafdrukjes.
De collega's hadden, toen alles nog goed ging, centjes bij elkaar gelegd voor een cadeautje voor Ilias*. Deze centjes zijn vandaag, vanuit Ilias' zijn naam, overgemaakt naar jullie. Zo steunen we samen andere mama's en papa's in de moeilijkste dagen in hun leven. Een mooiere bestemming voor zijn centjes hadden we ons, gezien de omstandigheden, niet kunnen indenken.
Met liefs,


Friday, 21 March 2014
vicky: Warme groetjes

Lieve ouders van Berre,
ruim 10 jaar geleden overleed ons dochtertje van 2.5 aan een stofwisselingsziekte. We kregen toen in het ziekenhuis ook een mooie doos om haar spulletjes in op te bergen. Haar laatste kleertjes die ze had aangehad, knuffeltjes, de laatste lakentjes ... Het is een doos die we nog steeds koesteren.
Toevallig hoorde ik van jullie fonds, en kwam ik hier terecht. Wat een prachtige site, wat een hartverwarmend initiatief.
Zelf zit ik in het bestuur van Ik Leef Verder, wij proberen gezinnen te steunen die een kindje verloren aan een stofwisselingsziekte. Wij weten hoe belangrijk fondsen en verenigingen als jullie zijn . Ik maak me vrij op 5 april om te komen naaien. Met mijn eigen sterretje in gedachten, wil ik graag een kleine bijdrage leveren aan jullie goede doel.
Warme groetjes,

www.ikleefverder.be


Friday, 14 March 2014
Ils: Lieve groetjes

Dag Wouter en Christine,

Graag zou ik jullie willen bedanken voor dit prachtige initiatief.
Vandaag exact een half jaar geleden ben ik in ‘t UZA bevallen van een zoontje dat niet levensvatbaar was. Hij kreeg de naam Tijmen.
Reeds 10 weken voor mijn bevalling kwam ik voor de eerste keer naar ‘t UZA omdat toen de problemen bij mijn zoontje vastgesteld werden.
Telkens weer werd ik heel erg goed opgevangen. Iedereen waar ik mee in contact kwam, was zo zacht, vriendelijk en meelevend. Ondanks het feit dat het zo’n groot ziekenhuis is, voelde ik me er een mens en geen nummertje.
Ook toen ik uiteindelijk moest bevallen, werd ik weer erg goed opgevangen. De vroedvrouwen daar zijn echt wel te bewonderen!
Bovendien mocht ik nog mooie kleedjes uitkiezen voor Tijmen en kreeg ik (dankzij jullie) een prachtig herinneringsdoosje mee naar huis.
Dit ontroerde me echt. Ik heb het dan ook met veel trots aan mijn familie, vrienden, collega’s, ... laten zien en gezegd dat ik dat heb gekregen dankzij het Berrefonds.
Ik heb ook altijd gezegd dat ik een kleine bijdrage zou storten op het fonds omdat ik andere mensen, die in dezelfde situatie zitten als ik, ook zo’n mooie herinnering wil gunnen. Maar dat storten was er natuurlijk nog steeds niet van gekomen. Vandaag, een half jaar na de geboorte/het overlijden van mijn zoontje, vond ik het dan een mooi moment om het alsnog te doen en heb ik dus eindelijk mijn kleine bijdrage gestort.

Ik wens jullie nog heel veel succes toe met jullie initiatief en wil graag nogmaals zeggen: DANKJEWEL!


Sunday, 01 December 2013
Joris ,Krista, Elodie, Billy ,Jef, Rosal...: .

Op 7 augustus 2013 , werd Arthur , bij jullie in het ziekenhuis
geboren .

Hij had het DS en we besloten om de hem niet te houden.

Hartverscheurend maak je die keuze, uit liefde voor iedereen,

ook voor Arthur . Wij zijn ongelooflijk opgevangen bij jullie !

Respectvol, liefdevol, zonder oordeel ..... Onbetaalbaar !

De mooie tastbare attenties die we allemaal mochten ontvangen

dat was zo groots ! We voelden ons zelf een beetje schuldig.....

er zijn immers veel ouders die hun kindjes niet kunnen houden!

Het allermooiste geschenk was dat we hem mee naar huis mochten nemen.

Daar heeft mevr. Veerle(psychologe ) mee voor gezorgd!

We zijn donderdag middag naar huis gegaan , hij heeft tussen ons in
geleefd

2 daagjes, heel normaal voor ons hele gezin .Op vrijdag avond hebben

we hem een heel mooi plaatsje gegeven , vlak naast ons huis .

Geweldig, we kozen ervoor om Arthur niet te houden,

maar we kozen wel om hem als ons zoontje te erkennen

en hem in ons midden levend te houden .

Hierin spelen jullie een hele grote rol , van onschatbare waarde !

De kleine Berre geboren op 13/02/2007 ...... heeft mede dankzij zijn
ouders

iets prachtigs achtergelaten !!!

Ieder jaar , de tweede zondag van december gaan jullie allen in
gedachten zijn!!!

Met een enorm grote dankbaarheid doen we jullie allemaal heel veel
groetjes,


Wednesday, 02 October 2013
Anomiem: Dank je

Bijna een jaar geleden verloren wij ons Kaatje op 8 weken.

Dank je om er sinds dien steeds te zijn.

Met jullie herinneringsdoosje hebben we nu echt iets tastbaar iets om naar te kijken en vast te nemen.

Maar ook het weten dat je er niet alleen in bent, dat er nog mensen zijn die voelen wat je voelt is een grote steun.

Dank aan iedereen die bezig is met en voor het berrefonds dank voor jull...ie steun!

Echt goed werk.

Sterkte aan alle ouders van zon mooi sterretje.


Saturday, 28 September 2013
Veronique T. (verpleegkundige ): Vriendelijke groetjes

Beste,

Ik wou jullie toch nog even zeggen dat ik jullie fonds echt een heel goed initiatief vind! Ik heb vanmiddag met jullie kennis gemaakt in het Jan Palfijn ziekenhuis toen jullie kwamen voor een kindje zijn herinneringsdoosje...
Ik wou eigenlijk heel graag weten hoeveel ongeveer het herinneringsdoosje van Y. heeft gekost want ik zou deze graag financieren.
Vriendelijke groetjes


Monday, 08 July 2013
mama en papa van Yentl*: Jullie maken het verschil!!!

Beste oprichters van het Berrefonds,

Hartelijk dank voor de mooie herinneringen...
Het goede gesprek en begeleiding.

Jullie maken het verschil!!!


Thursday, 23 May 2013
Julie: Dikke knuffel

Waaw! Wat een prachtig initiatief!
Ik weet wel welk doel ik wil sponseren..
Berre zou trots zijn!

Dikke knuffel,


Sunday, 04 November 2012
Bruno & Diny, trotse ouders van Emma: Lieve groetjes

Beste oprichters en medewerkers van het Berrefonds,

Na 6 maanden zwangerschap hebben wij afscheid moeten nemen van ons dochtertje Emma die levensloos is geboren op 11 oktober 2012. Wij hebben dankzij jullie prachtig initiatief mooie herinneringen mee naar huis kunnen nemen om ook tastbaar ons dochtertje altijd te kunnen blijven herinneren. Het verdriet is ontzettend groot, maar de mooie herinneringen geven ons toch een goed gevoel. Wij dragen het Berrefonds een warm hart toe en zullen dit nooit vergeten.
Wij hebben een gift gedaan zodat andere ouders die een kindje verliezen ook een mooie tastbare herinnering hebben van hun sterretje.

Lieve groetjes,


Thursday, 25 October 2012
Tine en Rik Wouters-Van de Sompel: .

Beste,
In 2010 is ons zoontje Lars onverwacht overleden tijdens de zwangerschap en geboren in het Uza. Dankzij jullie hebben we hem nog mooi kunnen aankleden, want op dat moment staat je wereld stil en denk je niet aan praktische zaken zoals kleertjes meebrengen.
Zijn sterrendoosje met herinneringen wordt hier gekoesterd.
Op 16/9 hebben we zijn tweede verjaardag gevierd en hebben we als verjaardagscadeau aan de familie een bijdrage voor jullie project gevraagd. We zijn blij jullie 80€ te kunnen storten.
Dank u wel, doe zo voort en een dikke zoen voor jullie Berre.


Monday, 24 September 2012
Nico & Annelies: .

Geachte,
Op maandag 2 april 2012 is onze zoon Senne geboren in het UZA te Edegem.
Na een lijdensweg van 3 weken is hij stilletjes ingeslapen op 21 april 2012.
Wij zijn zeer goed opgevolgd door de verpleging, kinderartsen, professors,...
Het was ook fijn dat we iets tastbaars hebben mogen ontvangen van onze kleine engel.
Dat door het berrefonds mogelijk is gemaakt, uit dank hebben we jullie een vermelding gegeven op de rouwbrief.


Tuesday, 24 April 2012
Ils, Sven, Iebe & Jurre: Veel Liefs

Hallo Wouter en Christine,
Wat jullie doen is iets heel moois en kostbaar…
Ik wil jullie dan ook zeker een dikke proficiat wensen met jullie werk.
Veel Liefs


Tuesday, 20 November 2012
Lutgarde: .

beste mensen,ik heb jullie site leren kennen door mijn buurvrouw Cathleen Gavel.Het heeft me echt wel geraakt dat mensen die zoiets moeten doorstaan toch nog de kracht vinden om zo een fonds op te richten.Sinds enkele jaren maak ik wenskaarten met behulp van stempel en aquareltechnieken,Drie jaar geleden heb ik het besluit genomen om mijn hobby aan te wenden voor het goede doel.Ik deed dit tot op heden voor 2 vzw bij ons in de regio .Graag wil ik me ook voor jullie doel inzetten,misschien dat ik dan eventueel in het ziekenhuis waar jullie project loopt kan staan met een tafel,de winst op deze artikelen zou dan voor deze gelegenheid naar het berrefonds gaan.Verder haak ik leuke knuffels en maak nog leuke dingen zoals boekjes uit handgeschept papier,enz.Moesten jullie graag hebben dan hoor ik het wel van jullie.Ik wens de mensen die zich inzetten voor dit mooie doel veel sterkte en succes.
Groetjes


Friday, 21 October 2011
Anomiem: Bedankt

Beste,

Met weinig woorden bedankt ik jullie voor het initiatief.
We hebben er veel aan gehad.
Wij hebben een gift gedaan voor de andere ouders.


Monday, 22 August 2011
Veerle en Gerry en onze 3 kleine engeltj...: .

Geachte medewerkers van het berrefonds,

We willen jullie bedanken voor het opzetten van zo een mooi initiatief! De kleine zaken die jullie kunnen bieden maakt het net iets makkelijker om het verlies van een kindje te verwerken en te aanvaarden. Wij hebben nu jammer genoeg al afscheid moeten nemen van ons dochtertje van 11 maand oud en 2 keer te maken gekregen met een zwangerschapsonderbreking.
Steeds zijn wij super goed onthaald en begeleid door jullie mooie initiatief. Daar zijn wij erg dankbaar om. De kleine herinneringen die jullie kunnen meegeven zijn van groot emotioneel belang.
Deze worden voor altijd bewaard en gekoesterd. Want meer dan dat hebben we niet meer niets tastbaars maar enkel de herinneringen. Want uiteindelijk gaat ge met lege handen naar huis en dat valt heel erg zwaar.
Door de doos die we meekrijgen kunnen we onze kindjes in eer houden want ze zijn er echt geweest en voor ons blijven ze dat ook voor altijd! En ook al is het niet veel wat ge ervan kunt meenemen het kleinste detail word enorm gekoesterd en in moeilijke momenten hebt ge dan iets om op terug te vallen.

Dus ontzettend veel dank voor jullie super mooie initiatief.
Groeten


Monday, 11 April 2011
Rita: .

Via Facebook heb ik gezien dat jullie een flinke zoon hebben ondertussen. Zo ben ik ook op het Berrefonds terecht gekomen, wat ik een prachtig initiatief vind. Ik begreep vorige week nog helemaal jullie vermelding niet van we gaan de appelen van Berre's boom plukken. Tot ik gisteravond er toch op kwam en het helemaal gelezen heb. Wij hebben wel geen kindje verloren, maar onze kinderwens is ook nooit in vervulling gegaan. In augustus heb ik ook voor het eerst kennis gemaakt met Little quilts of love en dat heeft mij toen ook zo aangegrepen. Ik stond ervan versteld hoe dikwijls jullie troost nodig blijkt te zijn. Dus van mij een dikke proficiat voor de inzet.
Ik heb daarom een centje gestort om jullie een beetje te steunen.

groetjes,


Saturday, 02 October 2010
Nele, Stijn, Senne, Lore en Janne: Warme groet

Beste Christine en Wouter,

Zaterdag hebben we jullie ontmoet en hebben we enkele appels van Berre gekocht. Ik heb er net eentje geproefd en hij smaakt hemels lekker.
Nogmaals proficiat met het prachtige initiatief.
Wij hebben een link vanop Janne's website naar het Berrefonds geplaatst. Vinden jullie dit ok?

Warme groet,


Monday, 19 October 2009
Petra,Noël en Marie-Laure*: Lieve groeten

Lieve Christine en Berre*

Graag willen we je nog héél erg bedanken voor de warme en welgemeende zorgen en begeleiding van de afgelopen dagen.
Dit doet ons deugd!

Lieve groeten,


Sunday, 18 October 2009
Annelies Brosens: Zoen

Onlangs hoorde ik het triestige verhaal waarmee het allemaal is begonnen…
Ik denk dat het Berrefonds een enorme steun biedt aan jullie en ook in de toekomst veel zal betekenen voor ouders die dit hebben meegemaakt.
Het verlies van een kind, die helse pijn, ondraaglijk gewoon. Het ontroert me…
Toch is er uit die helse pijn een prachtig initiatief ontstaan. Ik vind het knap hoe jullie hebben doorgezet, hoe jullie het fonds hebben opgestart.
Dankzij Berre kunnen ouders nu troost vinden en hun pijn kan worden verzacht…
Sterkte aan alle ouders en slaapzacht lieve kinderen.
Zoen,


Tuesday, 13 October 2009
Caitlin S.: Meelevende en bewonderende groeten

Wouter en Christine,

Toen ik vandaag de vraag kreeg een appeltje te kopen ter ere van het Berrefonds, werd ik helemaal stil van het idee dat erachter zit en heb ik dit ook onmiddellijk gedaan.
Om te beginnen wil ik jullie vertellen hoe hard ik jullie moed om dit te realiseren dan ook bewonder.
Ik vind het een ongelooflijk mooi gebaar van jullie om ouders die hetzelfde meemaken herinneringen te geven die verder reiken dan gedachten en momenten…
Hoewel Berre in jullie harten zal blijven voortbestaan, wens ik jullie nog veel sterkte toe!
Er zijn te weinig woorden om te zeggen hoe indrukwekkend en liefdevol jullie onderneming is.
Berre zou ongetwijfeld trots geweest zijn met een mama en een papa zoals jullie!

Meelevende en bewonderende groeten,


Sunday, 11 October 2009
een mama: stil

beste Wouter en Christine,
heel mooie en ontroerende site!
ik word er helemaal stil van...


Thursday, 18 June 2009
sara: .

Dag christine
Ik hoop dat je mij/ons nog kent. Nog niet zo lang geleden hebben we ons ciske verloren in het uza.
Ik had je beloofd te bellen of mailen, en hier ben ik dan uiteindelijk.... per mail, want ik denk dat, moest ik bellen, ik niet veel gezegd zou krijgen en alleen maar zou huilen. Ik was al even van plan terug contact op te nemen met jou, maar veel dingen slepen de laatste tijd erg aan, ik laat ze wat hangen, alles lijkt zoveel trager te gaan dan de tijd voor cis.

We willen je vooral nog eens erg bedanken voor je tijd en de bemoedigende gesprekken. Alleen iemand die iets gelijkaardigs heeft meegemaakt kan zich inbeelden waar we nu doormoeten. Het is inderdaad hard en leeg. Het verdriet om cis, waar we zo naar hebben verlangd, is groot.
Het gaat met hoogtes en laagtes. Er zijn momenten dat ik zeker weet dat we hier sterker gaan uitkomen, andere keren vraag ik me echt af of en hoe dit ons gaat lukken. Ook begin ik te beseffen dat we een deel van het verdriet op onszelf moet verwerken, alles met twee lukt niet, dan verstikken we mekaar. Maar ik heb nog geen goeie manier gevonden voor mezelf.
Thuiskomen was minder leuk dan gedacht. Maar nu lukt dat wel. Ik ben graag in ons huis, ook al is er nog veel werk aan, het is luchtig en ruim en er is veel licht.

groetjes


Thursday, 17 June 2010
Katrien (mama van Liana, Liesel en Seppe...

Beste Christine en Wouter,
Jullie hebben dit prachtig gemaakt ter nagedachtenis van Berre en alle andere engeltjes. Berre had zich geen betere ouders kunnen voorstellen.
Doe zo verder en ik hoop op nog heel veel goede reacties.
Zelf, als ouders ouders van Seppe*, hebben we een kleine gift gedaan om jullie prachtidee verder te helpen, omdat we weten hoe kostbaar zo'n herinneringsdoosje van je overleden kind is.

Liefs,


Thursday, 02 April 2009
Anneleen (mama van kaboutertjes Tibbe* e...: Liefs

Christine en Wouter,
Eindelijk heb ik de site van Berre gevonden.
Wat een mooie site is 't geworden ! Ik vind 't echt een geweldig initiatief dat jullie hiermee genomen hebben.
Heel bijzonder ook hoe de cijfertjes in het rekeningnummer elk een speciale betekenis hebben.
Ik wens jullie nog veel succes met het Berrefonds !
Liefs,


Monday, 20 April 2009
Sabine: .

Beste Bollies,
Ik vind het zo mooi dat jullie erin geslaagd zijn om een deel van jullie verdriet te verwerken in een prachtig initiatief zoals het Berrefonds.
Hoewel hij nooit uit ons hart zal verdwijnen, ben ik blij dat hij via het Berrefonds een speciale missie heeft gekregen.
Als trotse meter van Berre, zou ik graag mee mijn schouders willen zetten onder dit project.
Voor alle mogelijke hulp kunnen jullie op mij rekenen.
jullie (schoon)zusje


Monday, 23 February 2009
Herman en Arnet: 'met lege handen'

Proficiat met jullie mooie site !
We hopen mee op veel reacties, steun en warmte .
We hopen dat er voor de mensen die ook zo'n verdriet meemaken er een prachtige herinnering kan blijven mede door jullie Berre !
Veel lieve groetjes


Thursday, 26 February 2009
Luc Delbeke: .

Aan de initiatiefnemers en werkgroep Berrefonds,
Dit vind ik een prachtig en nuttig initiatief, waarop jullie trots mogen zijn, en waarin ik graag ook een steuntje doe.
Veel succes!
Met oprechte groeten,


Friday, 13 February 2009
Juliet: .

Christine en Wouter
prachtig gedaan, zoals ik het gehoopt en verwacht had .....
Nand kan trots zijn, op zijn broer, zijn mama en papa


Sunday, 08 February 2009
Cathérine & Co: Dikke zoenen

Lieve Wouter en Christine,
Wat een prachtig initiatief! Ik ben heel erg onder de indruk.
Als meter en als vriendin wil ik mij graag mee inzetten voor dit fonds. Dus als ik iets kan doen voor jullie of het fonds, laat het weten en ik maar er graag tijd voor vrij.
Arthur, Robin en ik hebben alvast een kleine gift gedaan.


Saturday, 07 February 2009
Powered by Phoca Guestbook